Het huidige conflict binnen Ajax duurt alweer zeven maanden. Sinds medio mei, toen Johan Cruijff zijn voormalige ploeggenoot Tscheu La Ling als directeurskandidaat naar voren schoof. De 64-jarige commissaris dacht aan een hamerstuk, maar kwam erachter dat zijn mandaat minder groot was dan hem was toegezegd. De eerste botsing tussen de clubman en de Ajax NV was een feit.

Het is de kern van het probleem Ajax. Meer dan ooit is gebleken dat de huidige combinatie niet langer kan. Geef Ajax daarom nu in handen van de voetballers en laat de NV alleen ’het bedrijf’ zijn. Anders doemt weer het scenario van de afgelopen tien jaar op. Omdat het kloppende hart van de club verkeerd gemasseerd wordt.

Daarom moet er een duidelijke keuze worden gemaakt. De supporters hebben dat al gedaan, maar in de diverse bestuurslagen bestaat nog verdeeldheid. Het simpele feit dat veel leden van de ledenraad en de Ajax Business Associates (ABA) bleven zitten, toen de commissarissen Steven ten Have en Paul Römer de niet aanwezige clubiconen Wim Jonk en Dennis Bergkamp tot op het bot beledigden, zegt wat dat betreft veel. Alleen ABA-erevoorzitter Lex Hes had het lef om de bijeenkomst te verlaten omdat hij het niet kon verdragen dat Ajacieden, die zo veel voor hem als supporter hadden betekend, door twee niet-voetballers zo werden afgeserveerd.

Dat het toch gebeurde, geeft aan hoe een deel van Ajax in de club zit. De verschutting dat grote Ajacieden als Johan Cruijff, Tscheu La Ling, Dennis Bergkamp, Wim Jonk, Ronald de Boer, Marc Overmars, Jaap Stam, Orlando Trustfull, Dean Gorré, Michel Kreek, John Bosman en Bryan Roy nu via de rechter hun posities veilig moeten stellen, valt de club daarom zwaar aan te rekenen.

In plaats van voor deze iconen te gaan staan, steunde een deel van alle bestuurders en commissieleden de rvc, die met de stiekeme aanstelling van Louis van Gaal, Martin Sturkenboom en Danny Blind de club in tweeën gespleten heeft.

Zoals het ook veel zegt dat de ledenraad moest worden overtuigd om voor de constructie te gaan waarin alle vijf de commissarissen moesten verdwijnen. Omdat anders een serieus risico bestond dat een meerderheid toch voor het kwartet onder leiding van Ten Have was gegaan en het ’slachtoffer’ Cruijff had laten vallen. Dus weer een keuze voor de NV en tegen het voetbal. En volkomen haaks op wat er binnen de vereniging Ajax leeft.

Dat blijkt ook uit de kandidaten voor de nieuwe bestuursraad. Er zit niet één voetballer in. Dus is er nog steeds niets geleerd van de signalen die er zijn afgegeven, toen vorig jaar zeven ex-spelers unaniem in de ledenraad werden gekozen. En niets geleerd van de gevolgen om een college door niet-voetballers te laten domineren. Daarin werd Cruijff voortdurend overruled op zijn specialiteit: technische zaken. Terwijl hij zelf nooit bezig was geweest met de portefeuilles van de andere commissarissen, terwijl juist daar veel op aan te merken viel. Intussen dacht en besliste de ’NV’ doodleuk mee over het voetbal.

Cruijff is verweten dat hij loyaliteit boven kwaliteit plaatst. Maar wil je ooit iets binnen Ajax veranderen, dan moet er eerst een dikke streep door al die clans met allemaal hun eigen belang. Daarom staan de juridische stappen van Cruijff & co niet op zich. Het is een signaal van loyaliteit, dat Ajax zo lang heeft ontbeerd. Loyaliteit op basis van vertrouwen. Vertrouwen dat gebaseerd is op eerlijkheid. Dat duurt niet alleen het langst, het is de basis om tot kwaliteit te komen.

Door: Jaap de Groot, De Telegraaf