Ajax-talent dacht aan stoppen: "Heb gezegd: Ik kan niet meer"

Tijdens zijn stap naar het seniorenvoetbal kreeg Van Axel Dongen te maken met veel kwetsuren. "Ik ben vanuit de O18 eigenlijk meteen naar het eerste elftal gegaan. Toen ik in de O18 zat had je corona, dus speelde je geen wedstrijden. Aan het eind van het jaar ging ik meetrainen met Jong Ajax", vertelt hij. "Daar heb ik twee wedstrijden gespeeld: een keer 45 minuten en een keer 60 minuten, in een jaar dat je eigenlijk geen wedstrijden hebt."

De aanvaller sloot daarna aan bij het eerste elftal. "Je bent nog steeds een kind - je bent zestien - en je gaat met grote mannen spelen. Dat is intensief. Iedereen zijn lichaam is anders. Voor mijn lichaam was het wat zwaarder dan voor die van iemand anders. Ik had wel een paar blessures."

En dat viel Van Axel Dongen zwaar. "Ik heb ook gewoon gedacht: ik ga geen voetbal meer spelen. Ik ben er klaar mee, ik raak weer geblesseerd", is hij eerlijk. "Ik heb allerlei oplossingen gezocht om mezelf beter te maken, om ervoor te zorgen dat ik wél kan spelen en wél aan de wereld kan laten zien wie ik ben. Iedereen kent mijn potentie, maar uiteindelijk draait het om wat ze zien. Je kunt jarenlang over potentie praten, maar daar koop je niets voor. Het was sowieso moeilijk af en toe. Ik doe er gewoon alles aan, ik ben ermee bezig."

Hij vervolgt: "Ik dacht: ik stop gewoon met voetballen. Ik heb dat niet naar trainers uitgesproken, maar wel tegen mijn moeder. Ik heb wel gezegd: Ik kan niet meer. Ik doe er alles voor. Misschien is het niet voor mij weggelegd. Dat zijn wel momenten die ik samen met mijn moeder heb gehad. Maar ik heb in mijn hoofd dat het gewoon moet gebeuren. God heeft mij niet zoveel talent gegeven om uiteindelijk op te geven. Ik blijf gewoon denken: ik ga het halen, linksom of rechtsom."