© Proshots

De Klassieker. Het zorgt altijd voor extra spanningen, rillingen en een iets hoger hartritme dan bij een doodgewone gemiddelde Eredivisiewedstrijd. In een uitverkocht en sfeervolle Johan Cruijff ArenA stond Ajax eigenlijk al met 3-0 voor. De 1-0 gemaakt door alle analisten en kenners die Feyenoord geen schijn van kans gaven. De 2-0, op naam van de ouderwetse Amsterdamse bluf, want in de hoofdstad loopt men nooit weg voor een uitdaging, die gepaard gaat met knikkende Rotterdamse knieën uit angst voor een afdroging. De 3-0 laat zich aanteken door de geschiedenis, want de laatste keer dat de Rotterdammers met 3 punten uit Amsterdam vertrokken was alweer 13 jaar geleden. Toen, in 2005, won Feyenoord met 1-2.

Ranglijst

Hier zijn tig tegeltjesuitspraken van toepassing: ‘Elke wedstrijd begint met 0-0. Behaalde resultaten in het verleden zijn geen garantie voor de toekomst. De bal is rond.’ Ondanks alle complimenten over het spel van Ajax en al het steunen en kreunen jegens dat van Feyenoord, is het verschil op de ranglijst slechts 2 schamele puntjes.

Horrortackle

Het puntenverschil was weliswaar minimaal, maar het niveauverschil op het veld was opzienbarend groot. Vanaf het begin was te zien hoe Feyenoord Ajax wilde bestrijden: er bovenop zitten en de tegenstander geen meter ruimte geven. Jeremiah St. Juste nam deze opdracht iets te serieus. De rechtsback werd na een horrortackle al na 5 minuten van het veld gestuurd. Vervolgens deed doelman Justin Bijlow nog een duit in het zakje door na een grandioze blunder Ajax aan een 1-0 voorsprong te helpen.

Geen Klassiekergevoel

De rode kaart veranderde alles. De intensiteit en het tempo ging direct omlaag. De wedstrijd werd slechts op één helft gespeeld. Het haalde de spanning uit de Klassieker. Voor iedereen die Ajax een warm hart toedraagt is dat een mooi beeld nog mooier dan een zonsondergang op Hawaii. Voor degenen die hopen op een spannende pot met strijd en passie is dat een heel ander verhaal. Het echte Klassiekergevoel ontbrak.

In de tas

Na de eerste helft stond Ajax met 2-0 voor na een treffer van Hakim Ziyech. Het spelbeeld van de eerste helft veranderde het resterende deel niet; Ajax dominant met veel balbezit, Feyenoord met de kont in eigen zestien en spelend op de counter. Het deed de wedstrijd niet goed, want wie er kritisch naar keek zag een slechte wedstrijd met veel gemakzucht en slordigheid van Ajax-zijde. Dit was de dag om de 8-2 zege uit 1983 uit de geschiedenisboeken te doen wissen door de grootste Ajax-zege op Feyenoord ooit te boeken. Niets is minder waar, geen monsterzege voor de Amsterdammers. De score bleef uiteindelijk steken op 3-0, omdat Dusan Tadic na rust er nog eentje bij prikte.

Na 45 minuten zaten de 3 punten eigenlijk al in de tas. Het resultaat is wat telt, maar het was jammer dat de Klassieker na 5 minuten al voorbij was.