"Als Ajax thuis speelt, ben ik in de trein mijn leven niet zeker"

Al tientallenjaren gaat Van der Veer naar alle thuiswedstrijden van PSV. Uitwedstrijden nog heel af en toe. "Ik wil niet met de supportersvereniging mee. Die mannen lopen allemaal in het zwart. Maar ik heb een rood-wit hart", vertelt Van der Veer. Via club-cards van collega's bij de NS regelt hij liever kaartjes voor de hoofdtribune. "Bij Ajax of Feyenoord zal ik dat niet riskeren. Maar bij clubs als RKC, NEC, Vitesse of FC Groningen kan ik rustig op de lange zijde zitten."

In het openbaar vervoer, onderweg naar zijn nacht- en weekenddiensten in Utrecht, stuit hij op meer weerstand. Hier krijgt hij regelmatig verwensingen naar zijn hoofd. "Als Ajax thuis speelt, moet ik daar rekening mee houden met mijn reizen", vertelt hij. "Anders ben ik mijn leven niet zeker in die trein. Ik heb vaker gedoe gehad. Ze roepen k-PSV’er dit, k-PSV’er dat, ze willen me in elkaar slaan. Het gaat helemaal nergens over. Een potje voetbal, daar gaat het over. Het probleem zit niet in het voetbal of de spoorwegen, maar in de verloedering van de maatschappij."