Anouk Hoogendijk over Ajax-tijd: "Toen zat ik huilend op de bank"

"Ik denk dat ik dat dan in mijn carrière heb gehad", vertelt Hoogendijk in de podcast Inspiratie uit 't zwarte gat. "Arsenal was absoluut mijn zwartste gat. Maar ik vond ook altijd die worsteling met mijn positie in het team moeilijk. Dat was wel een rode draad, of een zwarte draad, door mijn carrière. Ergens vond ik het ook leuk, want ik wilde ook onze sport verder helpen."

"Maar wat ik ook heel zwaar vond waren bijvoorbeeld blessures", vervolgt ze. "En dat kwam ik steeds vaker tegen. In de laatste jaren was ik aanvoerster en toen had ik een spierscheurtje in mijn been. Die duurde uiteindelijk zes maanden. Dan sta je gewoon aan zijlijn en kan je niks zijn voor je team."

Hoogendijk vond het lastig om toe te kijken. "Je hebt elke supporters die me vragen: Hoe lang nog, wanneer ben je er weer? Dat vond ik ook wel heel lastig, dat je voelt dat je lichaam aan het protesteren is. Toen dacht ik ook: misschien is het gewoon een teken dat het klaar is. Ik had eigenlijk ook gewoon al eerder willen stoppen", is ze openhartig.

Hoogendijk zette in 2017 bij Ajax een punt achter haar loopbaan. "Ik had denk ik al twee jaar daarvoor willen stoppen", aldus de inmiddels veertigjarige oud-speelster, die toch besloot om door te gaan. "Toen ik dus een jaar had met echt heel veel blessures, zat ik echt huilend op de fysiobank."

De oud-speelster van SV Saestum, FC Utrecht, Bristol, Ajax en Arsenal werd vaak teruggeworpen in haar revalidatie. "Elke keer zeiden ze dat het zes tot acht weken zou duren, want er zat een scheurtje in mijn pees. En dan mocht ik weer voluit trainen en de eerste beste training dat ik weer een lange bal gaf, schoot het er weer in. Dan moest ik weer een mri en dan kwam de uitslag weer, dan was het weer zes tot acht weken. Dat gebeurde echt vier of vijf keer."

"Toen zat ik echt huilend op die bank", is Hoogendijk eerlijk. "Toen zei ik: Ik ben er gewoon helemaal klaar mee. Het is gewoon op, denk ik. Het was elke keer hoop, teleurstelling. Waar doe ik het voor en ik hoor er niet meer bij, maar ik moet er zijn voor mijn team. Ik zei: Ik stop er gewoon mee. Dat leek mij gewoon rust, geen stress meer."

De oud-international werd er echter doorheen gesleept. "De inspanningsfysioloog van onze club zei: Maar Anouk, als je nu stopt dan heb je echt een heel negatief einde van een heel mooie carrière. Zij zei: Probeer het gewoon nog een jaar. Toen zei ik: Oké, dat ga ik doen. Maar als het terugkomt, dan stop ik per direct. Dat heb ik toen gedaan en toen heb ik het hele seizoen niet één wedstrijd gemist en toen ben ik gestopt. Toen dacht ik: nou is het een mooi moment. Ik heb het nog net eruit kunnen persen en toen was het genoeg."