Assistent van Michel stelt zich voor: "Dat is mijn grootste wens"

"Mijn volledige naam is Juan Vicente, maar in het Spaans noemen ze mij Juanvi. Ik ben net 53 jaar geworden. Op mijn verjaardag had ik mijn eerste trainingsdag hier bij Ajax. Het was dus een hele bijzondere verjaardag", zo vertelt hij aan het clubkanaal.

Juanvi kent een lange trainersloopbaan. Na een carrière als profvoetballer op het Spaanse derde niveau stapte hij op zijn dertigste het trainersvak in. "Ik heb als profvoetballer gespeeld op het Spaanse derde niveau tot ongeveer mijn dertigste. Toen ik stopte met voetballen, ben ik trainer geworden. Dit is mijn 25e seizoen als coach."

De Spanjaard werkte bij meerdere gerenommeerde clubs en was jarenlang de rechterhand van Julen Lopetegui. "Ik heb het geluk gehad om bij belangrijke clubs in Spanje te werken, zoals Real Madrid, Villarreal en Rayo Vallecano. De afgelopen zes jaar werkte ik als assistent-trainer van Julen Lopetegui. Eerst bij Sevilla en daarna in de Premier League bij Wolverhampton Wanderers en West Ham United. Daarna hervatte ik mijn loopbaan als hoofdtrainer op het derde niveau van Spanje. Vervolgens kreeg ik van Míchel Sánchez het voorstel om hem te helpen in dit prachtige project."

Volgens Juanvi draait zijn werk vooral om het ondersteunen van spelers in hun ontwikkeling. "Waar ik ook werk, ik probeer iedereen te helpen: nieuwe inzichten te geven en hulpmiddelen aan te reiken. Niet per se om ze te verbeteren, dat zou misschien te ambitieus klinken, maar om ze meer middelen en perspectieven te bieden zodat ze zich zo goed mogelijk kunnen ontwikkelen."

Zijn grootste ambitie reikt verder dan resultaten op het veld. "Dat is mijn grootste wens: dat mensen over vele jaren, wanneer wij misschien niet meer bij deze club zijn, kunnen zeggen dat we de spelers zoveel mogelijk hebben geholpen om het maximale uit zichzelf te halen."

Ook zijn manier van coachen sluit daarbij aan. "Ik geloof dat je coacht zoals je leeft. Ik probeer dezelfde persoon te zijn tijdens trainingen als daarbuiten. En buiten het veld ben ik dezelfde trainer als op het veld. Eerst ben je mens, daarna voetballer. Het een kan niet zonder het ander."