De voorpret voor een mogelijke trip naar de Champions League begint op 30 augustus jl. In het seizoen 2014/2015 was het voor het laatst dat Ajax supporters een uitwedstrijd in de Champions League konden bezoeken. De trip van toen bracht je naar Parijs. Nu kwam Bayern München uit de koker als eerste Away-day. Bayern München is een tegenstander waar wij uit het verleden hele slechte herinneringen aan bewaren. Ik als supporter had uiteraard een kaart voor de wedstrijd tegen Bayern München gekocht, maar ik was (samen met mijn vrienden) niet echt hoopvol gestemd. Echter de avond van 2 oktober zou een compleet ander beeld geven.

De reis

Het plan is opgevat om met de auto naar München af te reizen. Het reizen met de auto is verreweg de goedkoopste manier om in München te geraken. Het is op voorhand zeker niet de snelste, maar wat geeft het? Je doet de radio aan, je stopt de auto vol met eten en drinken en je gaat op weg naar Beieren. De reis begon voor ons om 03:00 dinsdagochtend. Althans dan wordt je wreed uit je slaap wakker gemaakt door de wekker. Snel even douchen en de auto instappen. De reis ging voorspoedig. Eenmaal bij het indrukwekkende stadion aangekomen gingen we eerst op zoek naar het omwisselloket. Het moment dat je eenmaal voor de Allianz Arena staat, besef je pas echt hoe groot het stadion is.

Het hotel

Het hotel was op 8 kilometer van het stadion. Dat hadden we van tevoren zo gepland, zodat we niet lang hoefden te reizen. Tijdens de Europa League wedstrijd in Stockholm was ons hotel één uur rijden. Dat nooit meer, dachten we. In het hotel bleek dat het personeel en de leiding een strenge policy hadden: de kamers zouden namelijk pas om 15:00 uur worden vrij gegeven. Wij waren echter extra vroeg uit Nederland vertrokken om in de middag (zoals wij dat noemen) een tukkie te doen. Echter, dat zou dus een heel kort tukkie zijn, want wij moesten ruim twee uur wachten voordat wij de sleutel van de kamer kregen. Toen bleek ook nog eens dat voor de helft van ons gezelschap het treinspoor naast hun kamer lag, zodat de beide mannen rechtop in bed zaten zodra er een Duitse goederentrein voorbij kwam denderen.

De wedstrijd

Om 19:00 arriveerden we in het stadion. Een beetje met het gevoel vol verwachting klopt ons hart, maar wel met een terughoudend gevoel. Ajax overtuigde in de laatste twee Eredivisiewedstrijden niet, iets wat Bayern overigens ook niet heeft gedaan. De sfeer in het vak was echt grandioos. Ook nu weer laten de Ajax-supporters zich van hun allerbeste kant zien. De Duitse supporters keken met opperste verbazing naar boven. Daar in de nok van het stadion, de derde ring in de Allianz Arena is echt hoog, komt het meeste kabaal vanuit het stadion. De opstelling is reeds bekend gemaakt. Geen Klaas Jan, Carel of Kasper in de basis, maar Wöber naast De ligt en Donny op het middenveld. Blind schoof ook een linie naar voren. Eigenlijk best een logische opstelling en al snel bekruipt ons het gevoel, waarom ook niet zo gestart tegen PSV? Echter, dat zijn oude koeien en daar doen wij niet aan. Naarmate het beginsignaal dichterbij komt is het lawaai vanuit de vakken in de derde ring met de minuut toegenomen. Dat geldt nog steeds niet voor het vertrouwen in een goede afloop, die blijft toch over het algemeen achter. Eigenlijk zijn er geen verwachtingen om de doodeenvoudige reden dat dit Bayern, ondanks de wat oudere gemiddelde leeftijd, nog steeds een topteam is. Bayern begint furieus en overrompelt de apathische Amsterdammers. Er is werkelijk geen kruit gewassen tegen de aanvalsgolven in de eerste minuten. Al na 4 minuten staat het via Hummels 1-0. Het Duitse publiek gaat uit zijn dak. De Ajax-supporters geven nogmaals aan volledig achter hun ploeg te staan. De eerste tien minuten beloven het ergste voor de wedstrijd. Althans als je Ajax supporter bent.

De ommekeer

Dan opeens na 10 minuten beginnen de Amsterdammers te voetballen. En niet zo’n klein beetje ook. Ajax gaat tikken. Bayern kijkt verschrikt om en moet lijdzaam toezien hoe Ajax het spel gaat dicteren. Robben en Ribery moeten dan opeens achter hun directe tegenstanders aanlopen. Nico is op dat moment Robben aan het slopen. Als Arjen uit Bedum ergens een hekel aan heeft is het meeverdedigen. En nu moet hij dat wel, want Nico heeft extra zuurstof gevonden en gaat nu echt gas geven. De opvallendste speler is echter Neres. Na 10 minuten gooit Neres werkelijk alle schroom van zich af en heeft het dollen van Duitsers tot kunst verheven. Iets wat zeer gewaardeerd wordt door de Ajax supporters. Opeens voel je ook dat er iets mogelijk is. Eigenlijk is dit gevoel voor het eerst sinds een week aanwezig. Geen moment had ik het idee dat wij voor een stunt konden zorgen. Tot nu. De 22e minuut breekt aan: Mazraoui verovert de bal en drijft direct op richting strafschopgebied. Een korte één-twee met Tadic en de bal komt voor zijn voeten. Mazraoui aarzelt geen moment en kogelt de bal achter de grabbelende Neuer: 1-1. Het uitvak ontploft werkelijk. Dit is ongekend. Het gevoel dat wij als “kleine” club het grote Bayern over de knie aan het leggen zijn, zorgt voor euforie. De wedstrijd ontpopt zich opnieuw tot een ware reclame voor het Nederlandse voetbal. Waarbij opnieuw één speler excelleert, zijn naam is de laatste weken al veelvuldig gevallen. Hakim Ziyech staat dan ook echt op in de wedstrijd en geeft het sein voor Ajax om te gaan voetballen. Hij bepaalt het tempo. Zijn passes zijn grandioos, net als zijn dribbels. Dit is een ware demonstratie van Ziyech, Tadic, Wöber, Neres, Tagliafico, De Ligt en Onana. Laatstgenoemde heerst in zijn strafschopgebied. In sommige gevallen wil je hem smeken om niet zo ijzig kalm te zijn. Maar de rust die de doelman uitstraalt, geeft de verdediging de broodnodige rust. Ik, als supporter, ben dan al helemaal het spoor bijster. Dit is toch dezelfde ploeg die vorige week nog te kakken werd gezet door PSV?! Nee, dit is de beste ploeg in Nederland. Deze ploeg legt zelfs een topclub in Europa in een uitwedstrijd haar wil op. De kansen komen. Helaas worden die niet benut, waarbij de kansen van Tadic en Donny de allergrootste waren. In de slotminuut van de wedstrijd volgde nog één kans. Een vrije trap van ongeveer 25 meter van de goal van de zeer sterk keepende Neuer. Neuer is op dat moment allang de grote sta-in-de-weg voor Ajax. Lasse schiet, de Ajax-supporters beginnen hun handen al in de lucht te steken, maar hebben buiten de ongelofelijke reflexen van de Bayern-doelman gerekend. De bal komt via de handen van Neuer op de lat. De Ajax-supporters zwetend achterlatend. De wedstrijd is afgelopen. En het “Ajax Amsterdam” wordt uit bijna 3.800 supporters met veel passie geschreeuwd. De supporters vieren dan terecht een feestje. De spelers zijn nog wat terughoudend, zullen we juichen of doen we dat met gepaste trots? De spelers kiezen voor het laatste, immers er is nog niets gewonnen. Wat wel is gewonnen is de trots van alle supporters. Dit is het Ajax dat we willen zien. En wat we gekregen hebben. De vermoeidheid van een zware rit naar München is direct weg! Euforie, trots en ongeloof overheersen. De avond gaat nog even door. Oktoberfest is nog steeds in volle gang en het bier vloeit in volle overvloed. Even is München overgenomen door een kleine 4000 Ajax supporters. Zelfs Louis van Gaal juicht voor ons in de parkeergarage. Louis geeft zijn vreugde weer met zijn bekende “juichen!” bewegingen. Die parkeergarage (P1) is overigens echt een drama. We doen er dik een uur over om uit de garage te geraken. Maar wat geeft het? Wij zijn de morele winnaars van vanavond.

The day after

Na een hele korte nacht zijn de kranten de eerste activiteit van deze morgen. Alle kranten worden uit gepluisd en filmpjes op YouTube worden volop bekeken. Steeds meer komt het besef hoe dicht wij bij een absolute stunt waren. Na een kort ontbijt terug in de auto en op weg naar Nederland. Iets minder dan 36 uur nadat wij waren vertrokken, zijn we terug. Kapot van de reis, maar nog voller met trots. Ons aller Ajax heeft het maar weer geflikt. Europees stijgt de ploeg van Ten Hag iedere Europese wedstrijd boven zichzelf uit. Of zijn we niet zo goed? Iets zegt mij dat het laatste aan de orde is. Echter, het heerlijke gevoel van nu is zondag weer veel minder als er punten worden verloren tegen AZ. Alleen deze dag neemt niemand ons meer af. Nog heel lang zal ik terugdenken aan die ene avond in München. Ajax heeft zichzelf wederom op de kaart gezet.