Na een interlandperiode waar geen einde aan leek te komen, was het eindelijk weer tijd voor Ajax. Vorig seizoen kon de interlandperiode soms niet lang genoeg duren, maar nu zijn het mooie tijden.

Je merkt aan alles dat het weer goed gaat met de club. Supporters brachten de interlandperiode door met ruzie maken over wie het meeste recht heeft op kaarten voor Europese uit- en thuiswedstrijden. De kaarten gingen als warme broodjes over de toonbank en iedereen vond natuurlijk dat hijzelf het meeste recht had op een kaartje.

Het zijn zulke mooie tijden, dat je uitkijkt naar elke wedstrijd. Zelfs naar een wedstrijd tegen FC Groningen. Ook dit duel was al een tijdje uitverkocht. En dat terwijl FC Groningen op dit moment toch een laagvlieger is in de Eredivisie. Het was een opwarmertje voor woensdag, als we eindelijk weer mogen schitteren op het hoogste podium.

En zo voelde het in de Johan Cruijff Arena ook: een tam spelend Ajax in een vrij tam stadion. Scoren lukte Ajax niet echt, maar dan is daar altijd weer de oude meester Huntelaar die er wel weer 1 of 2 inprikt. Ja, hij heeft ook flink wat kansen gemist dit seizoen. Maar laten we er even bij stilstaan dat the good old Hunter bijna 1 op 1 loopt dit seizoen met 10 goals uit 11 wedstrijden. 

Daarnaast was er Ziyech, die ons weer liet beseffen hoe blij we mogen zijn dat hij nog in Amsterdam speelt. Maar het mooiste moment was misschien wel zijn wissel. De liefde leek weer van twee kanten te komen, het gebroken hart van Ziyech gelijmd. Wij stonden op voor de maestro, gaven hem applaus en Ziyech klapte terug. 

Woensdag mag hij zich eindelijk manifesteren op het hoogste podium. Mask off, game on!

Meer blogs: