Clarence Seedorf doet een boekje open: "Fred Grim hield me tegen"

In gesprek met Voetbal International blikt Seedorf terug op die historische eindzege. "Helaas hebben we in de finale tegen Milan geen champagnevoetbal laten zien. Maar dat is iets waar je pas later bij stilstaat. Net als de teleurstelling over mijn eigen inbreng. De eerste helft verliep ontzettend stroef, bij iedereen. We moesten tegen een Italiaanse muur opboksen. Het grote Milan was bang, nadat we ze in de poulefase twee keer met overmacht hadden verslagen."

Volgens Seedorf kwam Ajax nauwelijks door de defensie van de Italianen heen. "Het lukte ons niet een gaatje te vinden in die muur. In de rust zijn harde woorden gevallen. Een paar jongens, onder wie ikzelf, kreeg er behoorlijk van langs. Terwijl het volgens mij een collectief verhaal was."

Dat Seedorf na rust als eerste werd gewisseld, verraste hem dan ook niet. "In die zin was het niet verrassend dat ik de eerste was die in de tweede helft werd gewisseld. Dat maakte even wat emoties bij me los. Ik wilde naar Van Gaal toe, maar reservekeeper Fred Grim hield me tegen. Gelukkig." Vanaf de bank beleefde Seedorf de finale alsnog intens. "Daarna ging ik vanaf de bank helemaal in de wedstrijd op. Op een finaleavond telt maar één ding: de overwinning. Wel of geen mooi voetbal, wel of niet gewisseld, het deed er niet meer toe."

De ontlading na afloop staat hem nog helder voor de geest. "Dat kon je zien aan de uitzinnige vreugde na het laatste fluitsignaal. Het was alsof een vulkaan tot uitbarsting kwam. Al het werk van de voorgaande jaren en onze voortdurende progressie werd beloond. Voor het oog van de hele wereld. Dat is een onbeschrijflijk gevoel." Ook de viering in Amsterdam maakte diepe indruk. "Daarna de huldiging met die mensenmassa’s langs de grachten, de feesten, de euforie die je deelt met jongens die je al van kinds af aan kent; het was één grote geluksroes."