© Proshots

Door @ChrisD_13

Op het moment dat ik dit typ, is het ongeveer 5 uur na het laatste fluitsignaal van scheidsrechter Thomson uit Schotland. Rosenborg heeft Ajax verslagen met 1-0 door een doelpunt van Adegbenro. Op het moment van het doelpunt zat ik in de auto onderweg naar mijn nachtdienst. Diezelfde nachtdienst zorgt ervoor dat ik de laatste 5 uur deze pijnlijke nederlaag maar niet uit mijn hoofd krijg. Hierin ben ik waarschijnlijk niet de enige. Er zijn vast genoeg Ajacieden die deze nacht naar het plafond gekeken hebben en zich afvragen hoe het kan dat het zover heeft moeten komen met Ajax.

Na een prachtig seizoen in Europa hoopte ik, en velen Ajacieden met mij, dat dit het begin was van een nieuwe bloeiperiode. 86 dagen na de finale tegen Manchester United lijkt er van het mooie vorige seizoen weinig meer over en dreigt Ajax voor het eerst sinds de uitsluiting na het beruchte staafincident in het seizoen ’89/’90 naast de groepsfase van een Europees toernooi te grijpen.

Al de hele nacht probeer ik de vinger op de zere plek te leggen. Hoe kan het toch dat het in zo’n korte tijd zoveel minder is geworden? Het valt niet te ontkennen dat de selectie met de verkoop van Klaassen, Tete, Riedewald en nu ook Sánchez enorm aan kwaliteit ingeboet heeft. Ongeveer 85 miljoen euro heeft Ajax verdiend met deze vier transfers. Voor alsnog zijn er drie spelers aangetrokken (Orejuela, van Leer en Huntelaar), maar deze spelers zijn (voorlopig) nog niet voor het basisteam gekomen.

Alle Ajacieden schreeuwen al maanden om versterkingen. Zoals bijna elk jaar lijkt de directie pas in actie te komen nadat er een sterkhouder verkocht is. Men reageert in plaats van dat men ageert. Hiervan is al sprake vanaf het moment dat Overmars verantwoordelijk is voor het transferbeleid. Denk aan de transfers van Eriksen en Cillessen die beiden al langer nadrukkelijk in de belangstelling stonden voordat ze vertrokken. Waarom wacht Ajax altijd op het moment dat een speler daadwerkelijk vertrokken is voordat men zelf actie onderneemt? De spelers worden alleen maar duurder als de verkopende partij weet dat jij net voor de hoofdprijs een speler verkocht hebt. Daarnaast gaat er kostbare tijd verloren ten aanzien van het inpassen van een speler.

Naar mijn mening is het Technisch Hart de belangrijkste oorzaak dat er nog steeds geen volwaardige selectie beschikbaar is voor Marcel Keizer. Het Technisch Hart (TH), bestaande uit Marc Overmars, Dennis Bergkamp en Saïd Ouaali moet bij elke transfer unaniem zijn in het belang van de aankoop. Als één van deze drie tegenstemt gaat de transfer niet door. Algemeen bekend is dat dit TH een sterke voorkeur heeft voor jongens uit de eigen opleiding en dat een aankoop alleen goedkeuring krijgt als deze kwaliteit heeft dat niet op De Toekomst rondloopt. Deze twee trainerende redenen zijn naar mijn idee de grootste oorzaak waarom er nog steeds geen echte versterkingen gehaald zijn en waardoor Ajax, 3 weken na het begin van het seizoen, alweer achter de feiten aanloopt. Hét momentum begin juni om als verliezend Europa League finalist spelers aan te trekken is gemist. Spelers de je nu aan probeert te trekken zullen er rekening mee moeten houden dat ze helemaal geen Europees voetbal spelen dit seizoen. Iets wat je als club niet aantrekkelijker maakt.

Op de korte termijn hoop ik dat Ajax met nog een aantal versterkingen gewoon mee kan doen om de titel, want momenteel vraag ik me echt af of we wel titelkandidaat zijn, terwijl ik in mei nog de verwachting had dat we dit seizoen fluitend kampioen zouden worden. Voor de lange termijn hoop ik dat de leden van het TH, de directie en RvC nog eens kritisch kijken naar het functioneren van het TH en hoe dit, met name op het gebied van het aankoopbeleid verbeterd kan worden. Een ezel stoot zich geen tweede keer aan dezelfde steen, luidt het spreekwoord. Bij Ajax en het TH is het al voor de derde maal op rij raak. Dus Marc, Saïd en Dennis, werk aan de winkel en vlug!