De wekelijkse column van Remko van der Ploeg voor www.Ajax1.nl

Het nieuws spatte van de sportpagina’s van de kranten af. Internetsites maakten overuren, de 800 teletekstpagina’s smulden ervan. Pauw en Witteman riepen vanaf maandag al: “wij hebben hem”. Steven ten Have en Edgar Davids hadden de neiging te roepen: “jullie mogen hem houden”. Johan Cruijff zou Steven ten Have een `rare eikel´ hebben genoemd. Met alle respect, ik begrijp niet zo goed wat Cruijff hier verkeerd mee heeft gezegd!  Vanaf zijn eerste interview met de NOS had ik datzelfde gevoel. In de camera keek een ´type begrafenisondernemer´ emotieloos en sprak met nauwelijks intonatie. Hij is een erkend bedrijfsstrateeg en heeft Nokia geherstructureerd. Volgens hem hadden Ajax en Nokia iets met elkaar gemeen: het zijn allebei topmerken! Ik dacht: wat een rare eikel, Ajax is geen topmerk, maar een top-voetbalclub. Nokia is een top-bedrijf en daar was de fluwelenrevolutie nu eenmaal om begonnen; Ajax moest weer een voetbalclub worden en geen bedrijf. Overigens is het wel zorgelijk, dat deze herstructureerder als laatste klusje Nokia heeft gehad dat vervolgens de slag gemist heeft met de Smartphone. Apple, Samsung, LG en HTC zijn daar toch de grote winnaars.

Edgar Davids, die tegenwoordig een MBA-studie doet, zal het allemaal een worst zijn. Ruzie maken zit in zijn genen. Zijn sociale vaardigheden zijn ontwikkeld op de straat. Je kunt dit soort jongens wel van de straat halen, maar je kunt nooit meer de straat uit deze jongens halen. Edgar Davids liep dus boos weg en Johan Cruijff had nog mazzel, dat hij geen vrouw is, want daar weet Edgar ook wel raad mee als hij boos is. Vraag dit maar eens aan zijn ex-partners. En dit allemaal, omdat La Ling door beide heren niet gepruimd wordt. Maar hoe komt dit nieuws toch allemaal weer naar buiten? Niet door Steven ten Have, Edgar Davids of Johan Cruijff zelf, die weten de codes van de kleedkamer wel. Het blijft binnenskamers! Maar het oude bestuur is niet bekend met deze regel en nog steeds blind van woede over hun afzetting, dus lekken ze naar de pers. Niet naar de Telegraaf, want daar heeft Johan weer een aardige voet tussen de deur in de vorm van Jaap de Groot.

Johan Cruijff reageerde dinsdagavond bij Pauw en Witteman en woensdag bij zijn eigen feestje vanwege het 14-jarige bestaan van zijn foundation op zijn alom bekende wijze. Zijn boodschap was duidelijk. “We moeten eruit komen, het gaat namelijk om Ajax”. En daarmee bedoelde Cruijff de voetbalclub Ajax en niet het bedrijf Ajax. Daar is het Johan om te doen! Niet zijn eigen eer en glorie.

Woensdag moest die Europese wederopstanding dus gestalte krijgen tegen Olympic Lyon. Hoe gek het ook klinkt, ik had dat Europese gevoel nog niet. Achteraf wist ik pas wat het was. Door bovenstaand gezeur en een dergelijk nationaal programma dat zomaar weer kan gaan betekenen dat de zoveelste inhaalrace in jaren ingezet kan gaan worden, is het moeilijk keuzes maken voor welke wedstrijd je speciale spanningen opbouwt. Vandaag had ik die spanning namelijk wel!

PSV-uit is altijd lastig, daarom ook zo mooi als je er weg komt met een goed resultaat. Een gelijkspel is een ogenschijnlijk goed resultaat, maar niets is minder waar. Gezien het vertoonde spel van Ajax hebben we een puntje gewonnen. Gezien het aantal blessures hebben we twee mensen voor langere tijd verloren (Sulejmani en Boilesen). Anita zal wel meevallen denk ik. Maar wat heeft deze Cruijfferiaanse week ons nu geleerd?

Dat Ajax altijd slap begint aan de wedstrijd. Dat Gregory van der Wiel zich in Eindhoven altijd ‘binnenkant back’ laat verschalken, maar ook dat hij gewoon weer terug is als de back met de meeste assists. Dat een geblesseerde Sulejmani te vervangen is door zeer acceptabele alternatieven. Dat Dmitry Bulykin geen tweede Iwan Gabrich is, want hij scoort wel. Dat Eyong Enoh altijd goed is voor een gele kaart. Dat Kenneth Vermeer gewoon een goede keeper is en ons er regelmatig doorheen sleept. Dat scheidsrechter Bjorn Kuipers nog lang geen topscheidsrechter is. Dat Theo Reitsma in iedere pyama slaapt, behalve in een Ajax-pyama. Dat Ajax-supporters wel wat meer respect hadden mogen tonen voor de zwaar geblesseerde PSV-keeper Tyton. Dat als we zo internationaal spelen er wederom afstraffingen dreigen. Dat Wijnaldum nog steeds denkt dat hij in ‘de Kuip’ speelt, omdat hij het publiek ophitst als hij tegen Ajax scoort. Dat een klein gedeelte van het Feyenoord-publiek nog gestoorder is dan de rest.

Maar de grootste conclusie die je mag trekken na deze ‘Cruijfferiaanse week’ is dat niet Danny Blind onbetrouwbaar is, maar zijn zoon.Want met FC Twente en Real Madrid voor de deur houd ik mijn hart vast met Daley Blind in de selectie. Daley is het niveau van Ajax onwaardig. Zelfs Tsjeu La Ling zou Daley Blind nog helemaal zoek spelen, dat zullen Steven ten Haven en Edgar Davids toch ook wel gezien hebben, zal Cruijff denken! Zelfs John Jaakke ziet het.

Zo niet, dan zullen er nog vele weken volgen dat Johan Cruijff zijn gelijk gaat halen.

Op zijn Cruijfferiaans.

Tot volgende week,

Remko van der Ploeg

Wilt u reageren? Dat kan op remko@Ajax1.nl