Wij introduceren bij dezen een nieuwe rubriek: de vergeten voetballer! De vergeten voetballer is een speler, die in dienst van Ajax is geweest en die op ons als supporters een onuitwisbare indruk heeft gemaakt. Of een Ajax-voetballer waar wij goede en warme herinneringen aan hebben beleefd, een voetballer die bekend is geworden door een incident of gewoon om zijn verdiensten voor onze mooie club. In deel 1 van deze rubriek richten wij onze aandacht op Gabriel Garcia de la Torre. In de Arena beter bekend als Gabri.

De aankomst van Gabri

Op 6 juni 2006 schrok Amsterdam en omstreken wakker. Het was de club namelijk gelukt om een speler van FC Barcelona te contracteren. Voorheen kwam het alleen voor dat spelers van Ajax richting Barcelona trokken. Nu was het Ajax gelukt om een speler van Barcelona naar Ajax te verleiden. Het bestuur glom van trots, want hoe was het mogelijk dat iemand van het gouden Barcelona opeens in de Arena ging voetballen? Gabri was geen vaste basisspeler bij het Barcelona van Frank Rijkaard, maar vervolgens besloot hij toch in de zomer van 2006 in te gaan op de avances van de Amsterdamse trots. Een van de doorslaggevende redenen was de aanwezigheid van Henk ten Cate bij Ajax als trainer. Henk ten Cate was namelijk in de voorgaande jaren assistent-trainer bij …. Barcelona.

Beul

De komst van Gabri sloeg in als een bom. De eerste wedstrijd in het seizoen was de strijd om de Johan Cruijff schaal tegen PSV. Mauro Rosales scoorde de 1-0 op aangeven van…. Gabri. Ajax wint uiteindelijk met 3-1 de strijd om de Johan Cruijff schaal en Gabri heeft in Nederland direct zijn stempel gedrukt. Gabri liet dat eerste seizoen (2006/2007) een onuitwisbare indruk achter. Zijn rushes en onuitputtelijke sloperswerk staan bij veel supporters in het geheugen gegrift. Ajax heeft vaak mooie en vooral technische spelers in de loop der jaren gehad, maar Gabri was van een andere orde. Gabri was de beul voor vele tegenstanders. Gabri beheerste nagenoeg alle facetten van het moderne voetbal. Gabri sleurde dat het een lieve lust was, tegenstanders daardoor hapte naar adem wanneer zij tegen de Spanjaard stonden. Hoogtepunt in dat seizoen was de wedstrijd PSV-Ajax. Aan de hand van de ontketende Gabri en Sneijder rolde Ajax PSV op met 1-5.

Twee prijzen in één seizoen

Bij de supporters kreeg de Spanjaard al gauw de status van cultheld. Dat jaar werd Ajax aan de hand van Gabri tweede in de competitie. Het seizoen 2006/2007 eindigde in twee absolute thrillers. In één van de spannendste slotrondes ooit in de eredivisie gespeeld konden er drie clubs kampioen worden. Helaas werd het seizoen op één doelpunt beslist. Zelfs Gabri kon er niet voor zorgen dat de beslissende goal alsnog werd gemaakt. Deze klap kwam in Amsterdam enorm hard aan. Ajax dat veruit de beste selectie had met spelers als Gabri, Stam, Huntelaar, Perez, Sneijder, Babel en Stekelenburg. Eigenlijk moest Ajax kampioen worden, maar het lukt aan de hand van de Spaanse maestro net niet. Echter er kwam nog een herkansing tegen AZ in de vaderlandse bekerfinale. AZ had een nog grotere klap te verduren gehad, omdat zij in principe een week eerder kampioen hadden moeten worden. De clash uiteindelijk op 6 mei 2007 werd uiteindelijk een legendarische wedstrijd. Deze bekerfinale had alles in zich. De sfeer op de tribunes was fantastisch. Al vroeg zaten de supporters van beide ploegen in het stadion. De sfeer werd met de minuut opgepompt. Zo ook de gemoedstoestand van de Spaanse cultheld, want juist Gabri kreeg in die wedstrijd een rode kaart net voor tijd. De penalty-serie was een climax van jewelste, waar Edgar Davids de winnende achter de vergeefs duikende Sinouh knalde. Aan de hand van de Spanjaard Gabri won Ajax zijn tweede prijs van dat seizoen. Weliswaar won Ajax niet de belangrijkste prijs van het seizoen, maar Gabri had definitief zijn status gevestigd. Gabri werd de nieuwe held in Amsterdamse harten.

Zijn lichaam laat hem in de steek

Het niveau van het eerste seizoen haalde Gabri helaas niet meer. In het seizoen 2007/2008 kreeg Gabri na de eerste wedstrijd van het seizoen last van zijn knie. De meniscus van de Spaanse cultheld was kapot. De medische staf besloot dat de blessure met rust verholpen kon worden. Gabri speelde dat seizoen uiteindelijk toch nog 26 wedstijden, maar zijn stempel drukken kostte de “torero” steeds meer moeite. Het jaar daarop kwam Marco van Basten, die vanaf het begin koos voor Eyong Enoh. Voor Gabri was dan geen plek meer in de basis. In de tweede seizoenshelft kwam dan toch de ommekeer, toen Gabri weer terug in het elftal kwam, maar die periode was van korte duur door vele blessures. De angst van de supporters wordt dan ook in zijn laatste seizoen bewaarheid. Het seizoen 2009/2010 gaat door de vele blessures als een nachtkaars uit. In totaal komt Gabri dat laatste seizoen tot 15 wedstrijden. Eigenlijk veel te weinig voor een speler met zijn kwaliteiten. Maar in de eerste periode in Barcelona is teveel roofbouw gepleegd op het broze lichaam van onze Spaanse cultheld.

Tekst gaat verder onder de video.

Einde carrière

Gabri gaat na Ajax een avontuur aan in Qatar. Maar ook daar speelt hij weinig wedstijden door een karrevracht aan blessures. In principe weet de Spanjaard dan al (lang) dat zijn voetbalcarrière erop zit. Na één seizoen in Qatar te hebben gespeeld kiest hij voor de laatste stap in Zwitserland. Deze keuze loopt uit op een dramatische ontknoping, omdat Sion (de club waar hij voor kiest) een mega boete krijgt, omdat men zich niet aan de regels heeft gehouden. Alle aankopen van dat jaar mogen niet in de competitie uitkomen, waaronder ook Gabri. De Spanjaard levert gedesillusioneerd zijn contract in. Zijn carrière zit erop. Althans dat dacht iedereen, maar verrassenderwijs kiest de Spanjaard nog een keer voor een avontuur bij Lausanne Sport. Gabri speelt zelfs dat jaar nog 25 wedstrijden en scoort nog 1 keer. Het blijkt uiteindelijk zijn laatste goal als speler te zijn. Gabri wordt daarna trainer, o.a. bij de jeugd van Barcelona. Op dit moment is hij trainer van FC Sion in Zwitserland.

Onze herinneringen aan de voetballer Gabri brengen ons vooral terug naar dat ene seizoen, 2006/2007. Zijn entree in de vaderlandse competitie was geweldig. Mijn hart heeft hij daarbij zeker gestolen. De indruk die Gabri op mij heeft gemaakt is zelfs zo groot, dat mijn hond die net kwispelend de bal terugbracht, ook luistert naar de naam Gabri. Omdat zijn carrière als een nachtkaars uitging, zijn velen Gabri inmiddels misschien een beetje vergeten. Maar voor mij is de Spaanse furie uit Sallent een voetballer die ik nooit meer zal vergeten….

Gabri