Dijkshoorn in de bres voor oud-Ajacied: "Daar worstel ik mee"

Aanleiding is de opmerking van Janssen dat hij Weghorst niet geloofde toen de spits aangaf de WK-finale niet te gaan kijken. Dijkshoorn zet daar direct zijn vraagtekens bij. "Theo Janssen sprak deze week harde woorden over Wout Weghorst. Die had ergens laten vallen dat hij niet naar de finale van het WK ging kijken en Theo geloofde Wout niet. Hij verdacht Weghorst van interessant doen voor de bühne. Theo vertelde dit in een televisieprogramma waar iedereen heel erg zijn best zit te doen voor de bühne en dan ook nog voor een vergoeding waar de gemiddelde groenteman een halve maand voor moet werken.”

Volgens Dijkshoorn raakt de kritiek hem juist omdat hij Janssen én Weghorst altijd heeft gezien als twee kleurrijke persoonlijkheden die niet in het standaardplaatje van de voetbalwereld passen. “Op een of andere manier raakt de kritiek van Theo Janssen op Wout Weghorst mij. Op een wat vreemde, onbegrijpelijke manier heb ik allebei die mannen al heel lang geleden intens omarmd als smaakmakers in het betaald voetbal. Niet eens puur om hun voetballend vermogen, maar omdat het in dat doodsbange billetjes-strak-tegen-elkaar-voetbalwereldje een verademing is als er eens iemand NIET roept dat hij prima kan opschieten met al zijn collega’s en al zijn trainers."

Hij prijst juist voetballers die zich onderscheiden van de massa. "Ik ben geneigd om dat soort onafhankelijke denkers te omarmen, zelfs wanneer ze vlak voor de wedstrijd naast het veld heel theatraal een stukje uit de Bijbel lezen en zelfs wanneer ze met een kindertekening op hun arm na het behalen van een kampioenschap uit een rijdende spelersbus springen om een krat bier te halen."

Dijkshoorn vervolgt dat de voetbalwereld al genoeg ‘grijze muizen’ kent en haalt daarbij verschillende markante voetbalfiguren aan. Juist daarom spreken Janssen en Weghorst hem zo aan. "Theo Janssen en Wout Weghorst zijn nu eindelijk eens allebei kleurrijke figuren. Wout Weghorst fascineert mij vanaf zijn AZ-jaren bovenmatig. Een jonge voetballer die op zijn vrije dag in bejaardentehuizen met eenzame mensen ging praten – toen nog gewoon over de receptuur van een goede stamppot en niet over Jezus en consorten – dat sprak mij meteen meer aan."

Ook over Janssen is de columnist lovend. "Theo Janssen was en is ook altijd onaangepast. Zijn tijd bij Ajax, daar zou Marcel van Roosmalen eens een sleutelroman over moeten schrijven. Ik herinner mij interviews vlak naast het Ajax-stadion waarin Theo ongeveer na ieder antwoord de interviewer een vette knipoog gaf. Niet zijn club, te Amsterdams, te veel dikke nekken."

Volgens Dijkshoorn geldt hetzelfde voor Weghorst, die volgens hem nooit echt bij Ajax heeft gepast. "Precies om diezelfde reden speelt Wout Weghorst niet meer bij Ajax. Onbegrepen, niet genoeg bezig met een eigen kledinglijn, te gewoon en iets te bezeten aan de bal. Vinden ze bij Ajax nooit leuk wanneer je buffelt en sleurt op karakter en wilskracht."

Juist daarom vindt hij de huidige woorden van Janssen zo moeilijk te begrijpen. "Dat nu uitgerekend die twee voetballers, Wout en Theo, met elkaar over de grond rollen doet pijn. Theo zou als geen ander moeten begrijpen hoe het voor Weghorst moet voelen, steeds maar weer tussen al die babbelende social media-mannetjes te moeten voetballen. Hij zal zich in de VS, tijdens het WK, Forrest Gump hebben gevoeld."

Dijkshoorn vermoedt dat de nieuwe functies van Janssen als trainer en technisch adviseur van Vitesse invloed hebben op zijn houding. |Dat is wat mij nu raakt, dat de ene paradijsvogel, Theo Janssen, frontaal aanvalt op de andere Fijne Zonderling. Ik vermoed dat het te maken heeft met Theo zijn nieuwe rol als trainer en als technisch adviseur van Vitesse, waar hij mede-verantwoordelijk wordt voor de samenstelling van de selectie van het eerste elftal. Die nieuwe verantwoordelijkheid tast helaas zijn taalcentrum aan."

Tot slot richt de columnist zich nog één keer rechtstreeks op Janssen. Volgens hem is juist hij degene die zou moeten weten hoe het voelt om onder vuur te liggen. "Natuurlijk, het was allemaal heel omfloerst en voorzichtig geformuleerd, zijn kritiek op het gedrag van Wout, maar ik miste opeens heel erg de oude Theo Janssen. De voetballer die door schade en schande als geen ander weet hoe het voelt wanneer je door oliedom gedrag in het nieuws komt."

Daarmee komt Dijkshoorn tot zijn conclusie. "Daar worstel ik mee. Wout en Theo, het zijn kleurrijke mensen die volledig hun eigen gang gaan. Wout is vanaf zijn jeugd de bezeten vechter en doorzetter, terwijl Theo als een gemankeerde dieselmotor eindelijk zijn volle vermogen heeft bereikt. Ik vind het jammer dat Theo de gelijkenis tussen hun tweeën niet meer ziet. Onafhankelijke geesten, hart op de tong, recht vooruit. Dat Theo Janssen Wout nu tegen een flinke vergoeding in een babbelprogramma beschuldigt van gedrag voor de bühne is vrij pijnlijk te noemen."