De wekelijkse column van Remko van der Ploeg voor www.Ajax1.nl

De competitie is weer begonnen. Alle teams zijn weer terug van warmere oorden en betreden weer de koude Hollandse akkers om hun overwinningen te vieren. Zo ook Ajax. Onder leiding van Frank de Boer begonnen de Ajacieden hun zoveelste inhaalrace van de laatste zeven jaar tegen Feyenoord. De klassieker stond nog open van voor de winterstop, toen speelde sneeuw ons land nog parten.

Je kunt de tweede helft van het seizoen natuurlijk niet beter beginnen dan tegen de laagvlieger uit Rotterdam. De Rotterdammers hebben een geweldig trainingskamp achter de rug in Oman. In Oman hebben ze de haven geïnspecteerd en uitgebaggerd onder het toeziend oog van Mario Been en zijn Opa Leo Beenhakker. Opa Leo heeft zijn kleinzoon, onder het genot van een waterpijp, medegedeeld ,dat hij het voor gezien houdt in Rotterdam-Zuid. Dit tot grote ergernis van zijn kleinzoon, maar deze ‘Pietje Bel’ onder de voetbaltrainers moest zijn Opa beloven dat hij geen domme dingen zou doen! Maar waarom is hij dan nog steeds trainer van Feyenoord?

Ajax won ‘de klassieker’ gemakkelijk en daar kon geen Rotterdammer iets aan doen. Maar was Ajax nu zo goed, of was Feyenoord nu zo onthutsend slecht? Op deze ‘van Gaaliriaanse’ vraag, past maar één antwoord: Feyenoord was zo slecht. Ajax zette de lijn voort, die sinds het aantreden van Frank de Boer is ingezet: op zijn Amsterdams voetballen met jonge talenten, die hun fouten moeten en mogen maken. Het werd maar 2-0 en dat hadden er minimaal twee meer moeten zijn om het krachtsverschil duidelijk te maken. Mario Been greep na de nederlaag in de ArenA hard in. Gerespecteerde namen als Castaignos, Bahia en (wie ken hem niet!) Mokotjo werden geslachtofferd. Het hielp, want dit keer verloren de Rotterdammers nog maar met 0-1 van de Graafschap. Ik ben bang, dat we in 2011 de laatste klassieker hebben gezien,want als zelfs Willem II gaat winnen dan komt die degradatie wel heel erg dichtbij.

Vol goede moed zat ik dus om 12.30 uur voor mijn TV om te zien hoe mijn Ajax de Domstedelingen ging verslaan. Zonder Mounir El Hamda’doei’ en Luis Suarez, maar heel misschien zien we die ooit nog in een Ajax-shirt terug. Maar ook zonder Urby Emanuelson, een jongen van de club of beter gezegd, het was een jongen van de club. De Italianen hebben namelijk informatie opgehaald bij Jaap Stam over onze ‘Urby’ en Jaap heeft hen verteld, dat hij een nettere jongen is dan Silvio Berlusconi en dat doet het in Milaan natuurlijk altijd goed. Per direct heeft AC Milan dus een paar miljoen van Silvio’s rekening afgehaald om hem te kunnen presenteren in Milaan. Geen slechte keuze van Urby kan ik u melden; ik was er afgelopen zomer nog en het lijkt me leuk wonen.

Maar ach, ook ik heb Urby regelmatig in mijn columns tot aan het bot toe afgezeken, dus een groot gemis zal het wel niet zijn. Maar hierbij alsnog mijn waardering. Urby was natuurlijk de afgelopen twee jaar wekelijks één van uitblinkers van de zwalkende teams onder Marco van Basten en Martin Jol. Persoonlijk had ik een haat/liefde verhouding met Urby. Ik heb van hem genoten en ik heb hem spreekwoordelijkheid afgeschoten. Maar hij verdient een mooi afscheid bij Ajax en een mooi appartementje in Milaan met uitzicht op het ‘San Siro’.

De moed zakte bij mij om 12.35 uur al in de schoenen, want aan alles zag je dat die drie punten in de Domstad zouden blijven. FC Utrecht was fel, Ajax labiel. FC Utrecht joeg de Ajacieden op, de Ajacieden lieten het gelaten toe. FC Utecht zeurde niet over de ‘Toendra’ waar ze op moesten spelen, Ajax wel. Voor FC Utrecht is het de wedstrijd van het jaar, voor Ajax niet! FC Utrecht heeft niets te verliezen, Ajax alles!

Het jonge team van Ajax liet zich op zijn Feyenoords slachten door een uitzinnig stadion en bikkelende FC Utrecht spelers. Ook hadden onze verdedigers allemaal last van een “Frank de Boertje”, zoals wij zijn foutjes in de jaren negentig liefkozend noemden. Dit soort wedstrijden schijnen erbij te horen als je een team in opbouw bent. Je leert namelijk het meeste van je eigen fouten, of niet Christiaan, Gregory, Miralem, Lorenzo, Toby en Daley?

Waar ik me nu zo’n zorgen om maak, is die eeuwige zogenaamde opbouwcultuur van Ajax. In 11 jaar tijd tien trainers verslijten, getuigt niet echt van een bouw-cultuur. In 11 jaar tijd twee landstitels binnenhalen getuigt niet echt van een top-club in opbouw. Het getuigt van jarenlang wanbeleid, verkeerde keuzes maken. Niet op het veld maar in het kantoor. Onder Martin Jol in de persruimte na weer een 12.30 uur wedstrijd als excuus of in het kantoor van zijn maffiabaas ‘Raiola’. Gelukkig worden er onder Frank de Boer keuzes gemaakt in het veld ook al zijn ze niet altijd even gelukkig, maar dit hoort bij het leerproces.

Nu alleen nog op zoek naar een afmaker, die het Ajax-voetbal dat Frank de Boer voorstaat tot een succes kan maken. Dario Cvitanich heeft het 10 minuten geprobeerd, maar zijn ‘kuit’ bleek geen afmaker.

Tot volgende week

Remko van der Ploeg

Wilt u reageren? Dat kan op remko@Ajax1.nl