Al mijn Ajax uitingen zijn al weg. Mijn rode bodywarmer met logo’s en mijn F-side rug badge is door mijn eerste vriendin al decennia geleden in de Zak van Max gedaan, mijn sjaaltjes hangen in de kelder, en alleen mijn baseballpet hangt nog op mijn werkkamer. Wat nu nog resteert, is een Ajax sticker op de achteruit.

Zondagmiddag dacht ik “ik heb nog ergens een Apple sticker in de auto, zal ik die snel over de Ajax sticker heen plakken”. Mijn vriendin komt uit Utrecht, ze lag werkelijk helemaal dubbel. Ik kwam thuis, en zat beschamend op de bank, vernederd en sprakeloos. Ik durfde eigenlijk niet eens wat te zeggen, wat kon ik zeggen, wat was er ter verdediging te melden… helemaal niets.

Het is prachtig dat het voor Utrecht afgelopen zondag de wedstrijd van het jaar was. Achteraf, is het nu de wedstrijd van de afgelopen 10 jaar geworden. Wij gingen gewoon naar Utrecht toe, gewoon een wedstrijd, 1-4 had ik zelf in gedachten.  Enoh zou die kleine arrogante Sneijder 3 keer een panna geven en Eriksen zou hem met een hak lopje passeren. Dat soort dingen denk je vooraf. Vreemd, nee. Wij zijn Ajax en top, veel beter dan Utrecht.

Ik hoorde Frank nog in de auto. We waren wel 10 keer beter, we domineerden het spel. Mijn kin viel op mijn stuur, was ik naar de verkeerde wedstrijd geweest. Ik ben wel wat ouder, maar ben ik al seniel dan? Was ik naar het verkeerde stadion gereden soms? Het was toch 6-4 geworden dacht ik, hoezo we waren 10 keer beter.

Het was een half een wedstrijd. Die wedstrijden liggen Ajax niet zo. Sulejmani  kan dan geen pasta eten voor de wedstrijd, dat kan zijn maag niet aan. Nou zei Jan, dan maak ik wel iets Belgisch voor het hele team. Jan koos voor een variant op groentesoep, maar dan met paddo’s. Iedereen vond het lekker, alleen Toby keek wat raar na een paar happen.

In de wedstrijd was het terug te zien. Top, iedereen keek elkaar lachend aan, een makkie. Beetje tikken met de bal, elke keer een tikkie terug naar Vermeer (beetje pesten, hij krijgt van die ballen de zenuwen), Theo slaan we lekker over dacht Jan (Theo is toch een eikel). Het ging top… winnen zouden we toch wel.

Ineens viel de Jong… misstapje? Door de paddo’s zie je dingen niet zo scherp meer. Gelukkig hadden we ergens nog een Rus opgedoken op de laatste transferdag. Nou die er maar in dan. Siem is toch geen spits, so who cares, slechter kan het niet. Toen viel Toby neer, maar dat dachten we al in de kleedkamer. Toby kan helemaal niet tegen paddo’s, hij is allergisch voor paddenstoelen. Ooijer dan maar erin, een bikkel, maar wel wat oud. Hij kan in ieder geval tegen paddo’s, dat zag je meteen. Hij ging net als Jan spelen, precies hetzelfde.

Het liep lekker, de rare Rus scoorde zelfs twee doelpunten (daar doet Siem 2 maanden over). Niks aan de hand. Lekkere pot voetbal. Na de rust maar afmaken. Jan had nog soep over in de kleedkamer, lekker man die paddo’s. Maar ja, het is net als xtc, 1 pil is top, maar met 2 wordt het minder.

Het werd een feest. Nog nooit tikte we zo lekker met elkaar. Tikkie terug, tikkie breed, tikkie terug, tikkie breed, tikkie naar Utrecht. Let Ken op, haha, snel een tikkie terug dan naar Ken. Bij Utrecht keken ze vreemd op. Dit was Ajax toch niet. Dit soort voetbal zag je in de onderste regionen van de Topklasse wel eens, leuk voor de eerste oefenwedstrijden.

Ineens werd Rodney wakker. Je zag het op het veld gebeuren. Rodney had het op trainingskamp wel eens meegemaakt. Paddo soep riep hij tegen elke speler van Utrecht. Ze zijn een beetje stoned, ze weten niet meer wat ze doen. We gaan ervoor. Bij elk tikkie terug rennen op Vermeer af. Daar wordt hij zenuwachtig van. Als je langs Vertonghen rent, even snel Boe roepen, daar kan Jan niet tegen. Jan is bang in het donker.

Utrecht trok ten strijde. Er was iets te halen vandaag. Slap van de lach keek Ajax elkaar aan. Dit was niet de bedoeling. Wij kwamen hier om de show te stelen. Jan trok de aanvoerdersband nog eens recht, rechte zijn rug en sprak iedereen even snel toe. Joh, maakt niks uit. Wij zijn Ajax, wij zijn de beste. Kijk maar naar mij, ik ben een supertalent. Wat is nu elf punten achterstand. We zijn nu beter dan vorig jaar, halen we makkelijk in. Elke week paddo’s en het gaat top.

Langzaam dropen de Ajax supporters af. Wat een drama. Gelukkig waren we 10 keer beter zei Frank. Jaja Frank, dachten wij allemaal. 10 keer beter is 4-40 en geen 4-6. Gelukkig komt San Marco deze week misschien wel Frank helpen. Dan zijn we 100 keer beter, en geven we ook 100 miljoen uit aan topspelers. Het wordt weer lekker swingen in de Arena dan.

Wij moesten nog een stukje lopen. Mijn vriendin komt uit Utrecht, dus die wist wel een handig plekje. Bij de auto zag ik het niet direct, pas toen ik zat. Ruitje ingetikt. Shit, wat is er weg. Niks weg, ik zie niks. Ineens wist ik het. K.. mijn zak met paddo’s is gejat.

Door: Margammor