De 6-4 nederlaag van vorig seizoen staat bij menig Ajacied nog vers in het geheugen. Wat een waanzinnige wedstrijd was dat dan zeg. Kansen, doelpunten en blunders. Een wedstrijd zoals we hem niet vaak zagen. Iedereen was het er wel over eens dat zoiets dit jaar niet ging gebeuren. Ajax is bezig aan een indrukwekkende reeks en niets lijkt de Godenzonen te kunnen stoppen in hun weg naar de 32 ste titel. Ook Utrecht uit mocht niet te veel problemen opleveren voor het huidige Ajax. Eerder in het seizoen hadden we immers nog onze superioriteit laten gelden in de Galgenwaard door op simpele wijze met 0-3 te winnen voor de beker.

Eigenlijk leek alles erop te wijzen dat het bekerkunstje vandaag herhaald zou worden. Ajax begon goed aan de wedstrijden en kreeg genoeg kansen. De lijn van het spel tegen Groningen leek te worden doorgetrokken, gezien Frankie het niet nodig achtte om de opstelling te wijzigen. De Jong, Boerrigter, Schone, Fischer en noem ze allemaal maar op. Ze kwamen stuk voor stuk voor de keeper, maar scoorden allen niet.

Het positiespel was de eerste helft genieten geblazen en de 3 punten leek min of meer een feit. Het was even wachten tot de doelpuntenregen zou losbarsten. Frankie zou in de rust wel even de details leggen en het feest kon beginnen. Hoe bedrogen een mens kan uitkomen, zou de tweede helft wel blijken. In niets leek Ajax op het Ajax van de eerste helft. Kansen kwamen er nog maar sporadisch en Utrecht leek zo waar een beetje in de wedstrijd te komen. Niet omdat Utrecht zo goed was, maar het leek wel alsof Ajax iets in de thee had zitten. Het was een verschil van dag en nacht. De lange bal werd te vaak gehanteerd en je vroeg je haast af waar dat fijne positiespel van de eerste helft was gebleven?

Het enige wat er aan ontbrak, was het feit dat Utrecht er dan wel eentje binnen zou schieten. Het is immers logisch dat als je zelf niet scoort, de tegenstander dat wel doet. Dit leed bleef ons gelukkig gespaard, maar zou perfect in de wedstrijd hebben gepast. Ajax probeerde wel, maar het lukte simpelweg niet. Zelfs de vrije trappen in het laatste deel van de wedstrijd, raakten volledig uit koers. Hoe is het in godsnaam mogelijk. Spelers die iedere week uren op het veld staan, internationals, de beste in hun soort. Die spelers moeten toch zeker wel vanuit iedere positie om het strafschopgebied de bal neer kunnen leggen waar ze willen. Dat er dan een keer een recht op de keeper gaat, is begrijpelijk. Wanneer een bal van die afstand echter meters hoog wordt overgeschoten, denk ik bij mezelf; wat zijn we aan het doen?

Misschien dat Ajax de kerstgedachte vanuit Amsterdam had meegenomen voor Utrecht, want dat is de enige verklaring die ik ervoor heb. Een keer of 6 voor de keeper komen en toch niet scoren. Misschien na de kerstvakantie maar eens gaan oefenen met Dennis Bergkamp. Die wist altijd wel raad met dat soort situaties. Frankie kan dan samen met Alderweireld en Boerrigter de vrije trappen gaan oefenen. Qua positiespel liep het allemaal prima in de eerste helft en als er 1 a 2 ballen werd ingeschoten, zou er niks aan de hand zijn geweest. Ajax besloot het zichzelf echter onnodig moeilijk te maken.

Alsof ze dachten: het is wel erg sneu om Utrecht voor de kerstdagen af te slachten. Hadden ze dat maar gedaan, dan stond je nu gewoon één punt achter de koplopers. De kerstgedachte had dan mooi na de wedstrijd kunnen beginnen met de eigen supporters. Helaas, het is niet anders. De ongeslagen reeks van 7 wedstrijden duurt echter gewoon voort en we zijn nog steeds dé titelfavoriet. Dat verandert natuurlijk niet door een gelijkspelletje. Ik sluit dan ook af om iedereen fijne feestdagen te wensen, een goed einde van 2012 en dat we met z’n allen de 32 ste titel in het nieuwe jaar mogen vieren!