"Niemand genoot méér van voetbal dan Nouri en het publiek zag dat"

Abdelhak Nouri. Hij durfde alles en wilde alles, tot hij door een wreed ongeluk werd gestold in de tijd. Net zoals het AZ-publiek opveerde na de entree van Kees Smit, zo veerde ik op toen ik Nouri voor het eerst over het veld zag dartelen. Ja, het was dartelen. Ik overdrijf niet. Als een jong hertje bewoog hij over het veld. Het was fijn dat hij zo klein was. Dat maakte de vernedering nog groter, wanneer hij tegenstanders dronken draaide", weet Dijkshoorn bij Voetbal International.

Hij heeft specifieke herinneringen aan de speler. "Ik herinner mij vooral dat hij lachte op onverwachte momenten. Midden in passeerbewegingen. Niemand genoot méér van voetbal dan Nouri en het publiek herkende dat. Zijn grootste kracht was jeugdige overmoed, schaamteloze zelfverzekerdheid. Zo vreselijk vind ik het dat wij hem niet jarenlang met de bal aan zijn voet op het ultieme geluk af zagen denderen."

"Ultiem voor een spits is: de krijtlijn passeren en vlak voor je de penaltystip zien. Je wordt aangeraakt en je doet niet alsof je valt. Je beweegt je linkerheup en je laat drie verdedigers omvallen. Daarna de no-look stift en het bevende net. Niet je hand achter je oor doen, maar zielsgelukkig juichen, samen met mensen die een leven lang van je gaan houden", besluit Dijkshoorn.