Pot ziet nieuwe cultheld opstaan bij Ajax: "Een kleurrijke figuur"

Ajax huurt de 1,97 meter lange spits dit seizoen van Wolverhampton Wanderers. Pot is enthousiast over de komst van de aanvaller. "Geweldig nieuws: als de voortekenen niet bedriegen, heeft Ajax een nieuwe cultheld in huis", schrijft hij. Vervolgens introduceert hij de spits uitgebreid: "Toluwalase Emmanuel Arokodare heet hij (daar begint het feest eigenlijk al)."

Voor de fans hoeft de naam overigens niet volledig te worden gebruikt. "Zeg maar Tolu (dat staat ook op zijn shirt met het bespottelijke cultrugnummer 99) of T, zoals het Engelse tea - zijn initialen vormen dat woord", aldus Pot. Ook de manier waarop Arokodare zijn doelpunten viert, draagt volgens hem bij aan het cultgehalte. "Als hij binnenkort zijn eerste officiële Ajaxdoelpunt maakt, zal hij een denkbeeldig kopje thee drinken."

Maar wat maakt iemand volgens Pot precies tot een cultheld? "Een cultheld is, wat mij betreft, een speler die op de tribunes instant vrolijkheid teweegbrengt, niet door zijn spel, maar door een persoonskenmerk dat daar los van staat", schrijft hij. Volgens de columnist is het bovendien geen status die je bewust kunt creëren.

"Het is een delicate chemische reactie, een collectief gevoel van "dit is er eentje, dit wordt onze vriend, om hem kun je lachen". In het stadion herken je het direct. Het ís er ineens, onmiskenbaar, zonder overleg vooraf. Meestal vertaalt het zich in spontaan verwelkomend gejuich: heeeeuuuujjj!"

Dat eerste teken kreeg Arokodare vorige week al tijdens het thuisduel met FK Vojvodina. De nieuwe spits was aanwezig in de Johan Cruijff ArenA en kreeg een luid applaus toen hij op de videoschermen verscheen. Ook zijn verschijning helpt volgens Pot mee. "Tolu is 1,97 meter lang, een lantaarnpaal. Een opvallende, kleurrijke figuur met, naar verluidt, een gebruiksaanwijzing. Dat zijn belangrijke vinkjes, qua cultstatus."

In de geschiedenis van Ajax zijn er volgens Pot verschillende soorten culthelden geweest. "Een cultheld kan een vlijtig mannetje met een guitig gezicht zijn (Wamberto), iemand met larger than life gangstercharisma (Marko Pantelic) of een kuitenbijter die er vanaf de eerste tel invliegt als een scheermes en geestig is voor de camera (Nico Tagliafico). Meestal zijn het buitenlanders, inderdaad."

Daarbij hoeven culthelden niet per se uit te blinken op sportief gebied. Pot haalt ook spelers aan die op een andere manier populair werden bij de supporters. "Er waren ook spelers zó slecht dat men er melig van werd", schrijft hij, waarbij hij onder meer Iván Gabrich en Ismael Urzaiz noemt.

Of Arokodare uiteindelijk daadwerkelijk uitgroeit tot een cultfiguur in Amsterdam, moet de komende maanden blijken. Pot heeft er in ieder geval vertrouwen in. "Het Toluvlammetje is pril en kan nog doven, maar ik denk niet dat dat gebeurt. Dat is een felicitatie waard, want voor een supportersschare is een cultheld een dierbaar bezit."