De oudejaarscolumn van Remko van der Ploeg voor www.Ajax1.nl

Kerstmis 2010 ligt alweer achter ons. Gladde wegen en spoedreparaties teisteren het verkeer in Nederland. Het strooizout is in iedere Nederlandse gemeente al op en de verantwoordelijken wassen hun handen in onschuld.
Het jaar 2010 ligt bijna achter ons en heeft ons geen derde ster gebracht. Weer niet! Maar volgens Rik van den Boog mag men dat ook niet meer van onze club eisen.

Martin Jol had het bijna geflikt. Of je kunt beter zeggen: Luis Suarez had het bijna geflikt. Met afstand werd hij topscorer van Nederland in 2009/2010, met 35 treffers. Toen al werd duidelijk, dat Martin Jol geen tactisch brein was, “alle ballen op Suarez” was zijn motto. Het werkte de tweede helft van het seizoen en Ajax begon aan zijn zoveelste inhaalrace op PSV en FC Twente. Tot op de laatste speeldag was er hoop. NEC-uit is altijd lastig, maar zeker te doen. FC Twente had de lastige uit-wedstrijd tegen NAC voor de boeg. Ze wonnen en voor het eerst ging de landstitel naar Enschede. Het was de beloning voor een jarenlang consistent beleid in Enschede; iets waar ze in Amsterdam een voorbeeld aan kunnen nemen. In 2010 kwamen we dus één puntje tekort, daar waar we in 2007 onder Henk ten Cate één doelpuntje tekort kwamen voor de derde ster. In 2004 waren we voor het laatst landskampioen, dus als de statistieken van het laatste decennia kloppen, dan maken we pas in 2013 weer een kans om dichtbij de titel te komen.

Maar zo aan het einde van 2010 gloort er toch weer hoop in Amsterdamse harten. Als we straks over de drempel gaan naar het nieuwe jaar hebben we een nieuwe hoofdcoach. Geen Hagenees met zijn broer als persoonlijk assistent en chauffeur. Geen coach, die in een blauw trainingspak op de bank naast zijn laatste ‘Raiola-aankoop’ zit. Geen coach meer die ‘voetbalt om niet te verliezen’ in plaats van voetbalt om te winnen. Geen coach meer die zeurt om geld en de zoveelste aankoop, die niets toevoegt. Geen coach meer die dreigt Ajax in te ruilen voor een Engelse degradatiekandidaat met een rijke eigenaar. Geen trainer meer die bepaalde spelers zo belangrijk maakt, dat ze onbestuurbaar worden en als ongeleide projectielen op het veld lopen.

Nee, we gaan over de drempel naar 2011 met de wetenschap dat een ‘kind van Ajax’ keurig netjes in kostuum aan het roer staat. Zijn naam: Frank de Boer. Een beginnend trainer die het belangrijker vindt dat de Ajaxcultuur gehandhaafd blijft dan de hoogte van zijn eigen salaris. Een trainer die het liefst een contract tekent voor de komende 10 jaar. Een trainer die een 0-2 op zijn CV heeft staan tegen AC Milan in San Siro. Een coach, die al een WK-finale op zijn naam heeft staan als assistent van Bert van Marwijk. Een coach, die apentrots is om het clubkostuum te mogen dragen als hoofdverantwoordelijke. Een coach, die de zegen heeft van het grootste clubicoon dat de club ooit heeft voortgebracht, uit Betondorp. Maar, laten we ervoor zorgen dat we met zijn allen Frankie de tijd geven. Anders is Frank het zoveelste clubicoon dat wordt neergesabeld door de publieke opinie en onze eigen vijfde colonne.

De vijfde colonne, die onder leiding van een ontketende Johan Cruijff uit clubliefde aan een fluwelen revolutie is begonnen. Zelfs Rik van den Boog vindt het tegenwoordig heerlijk om kritiek te krijgen uit deze hoek. Of is onze Rik bezig om op zijn stoel te blijven zitten, waaraan aan de poten wordt gezaagd? Er zijn immers in de ledenraad sinds kort 14 leden, die op de lijn van Johan Cruijff zitten. Oud-spelers, die weer met trots over hun club willen praten en de huidige generatie graag de flair en Amsterdamse bluf willen meegeven, zoals zij die ooit hadden toen ze het veld opkwamen. Johan Cruijff weet zijn plek en zal heel veel achter de schermen bezig zijn om op het technische vlak orde op zaken te stellen. Als we over de drempel zijn van 2011 zullen we er langzamerhand wel iets van gaan merken. Keje Molenaar zal zich op bestuurlijk vlak zeker laten gelden, waardoor de rust zal terugkeren en er eindelijk na jaren een consistent beleid zal worden gevoerd met een duidelijke visie.

In 2011 zullen onder leiding van Frank de Boer individuen moeten wijken voor het collectief. Het collectief dat Ajax1 heet en niet FC Suarez of het 1e FC El Hamda’doei’. Ik denk dat de clubcultuur bij Frank de Boer in goede handen zal zijn en het voor deze spelers ‘ slikken of stikken’ wordt en anders is het: tot ziens. Zo hoort het ook. Niemand is groter dan de club, ook de huidige selectie niet. Natuurlijk zou het vertrek van Luis Suarez in de winterstop een aderlating zijn. Natuurlijk is Mounir El Hamdaoui een mooie voetballer maar het kan toch niet zo zijn, dat bij de eerste de beste reservebeurt meneer zich ziek meldt en het niet meer op kan brengen om nog een bal te raken. Laten we de komende jaren onder Frank de Boer maar weer eens gaan bouwen aan een Ajax, waar spelers het een eer vinden om het rood-wit om de schouders te hebben.

Laten we samen de drempel van het nieuwe jaar over gaan. Supporters, bestuurders, spelers en de vijfde colonne. Op jacht naar de derde ster, maar dan wel op zijn Ajax.

Kop omhoog, borst vooruit. Wij zijn Ajax.

Ik wens iedereen een gelukkig en sportief 2011.

Tot volgende week,

Remko van der Ploeg

Wilt u reageren? Dat kan op remko@Ajax1.nl

Foto: afdb.nl – Oscar