Theo Janssen lacht: "Dat was het verhaal toen hij bij Ajax kwam"

Toch neemt hij het op voor de lange aanvaller. "Ik ben altijd kritisch op Wout Weghorst, waardoor mensen denken dat ik een hekel aan hem heb. Helemaal niet, integendeel", benadrukt hij op de website van VI. "Ik heb juist heel veel waardering voor hem. Hij heeft een geweldige carrière. Wat hij heeft gepresteerd en nog altijd, petje af. Geweldig, ook wat hij in het Nederlands elftal met zijn kwaliteiten heeft laten zien", blikt Janssen terug.

"Alleen zijn het bij hem meer de maniertjes die maken dat ik kritisch ben. Ik vind het ergens ook wel weer grappig", benadrukt hij. "Hij sliep in een Ajax-pyjama, dat was het verhaal toen hij bij Ajax binnenkwam. Nu zag ik laatst dat hij een traantje weg moest vegen toen hij voor de eerste keer als speler van FC Twente in De Grolsch Veste stond. Ik denk dan: Wat is dit allemaal? Maar heel eerlijk, ik moet mezelf ook verbeteren, want het is misschien helemaal niet gemaakt. Want probeer jij maar eens een traantje op te wekken. Dus ik denk inmiddels dat hij dit niet speelt, maar dat hij echt zo is", aldus Janssen. 

"Misschien moet ik gewoon accepteren dat Wout Wout is. En dat Nico Dijkshoorn onlangs in zijn column over mij gelijk had. Misschien is dat wel het verhaal", vervolgt de trainer van De Treffers. "Hoe het zou zijn als hij mijn medespeler was? Tsja, hij zou mij wel irriteren natuurlijk. En ik zou ook discussies met hem hebben. Maar tegelijkertijd, en dat is ook het mooie aan een kleedkamer, als iemand presteert dan accepteer je dat gelijk allemaal. Dan denk je: Laat hem maar. Bij FC Twente heb ik Marko Arnautovic meegemaakt, maar dat was anders. Die was echt jong, grillig en rebels", constateert Janssen.

"Daar kon ik ook wel van genieten. Een mooie gozer, fantastische voetballer, maar soms ook steekje los", lacht hij. "Dat je denkt: Wat doe jij nou? Op een training, als hij het met een beslissing niet eens was, kon hij zomaar alle ballen lukraak wegtrappen. En verder vaak keepers hè, dat zijn ook bijzondere types. Edwin Zoetebier bij Vitesse. Een geweldige doelman, leuke gozer, maar had altijd van die maniertjes. Voor de wedstrijd een eigen bal in de kleedkamer bij hem in de buurt, waar niemand aan mocht zitten. Dus wij die bal de hele tijd wegtikken, ik vooral, en dan kon hij zo boos worden", weet Janssen nog.

"Of in de warming up, als hij bezig was, mocht er geen bal in het doel worden geschoten. Als hij dan in de ene hoek dook, schoot ik snel hard een bal in de andere hoek. Dan draaide hij helemaal door", herinnert hij zich nog. "Of met afwerken tijdens de training beetje stiften over hem heen, dat vond hij zó vervelend, kwam hij gewoon achter je aan rennen. Ach, keepers. Maar ook wel weer echt mooie gasten, ik heb nog steeds contact met hem", besluit Janssen over Zoetebier, die in het verleden ook nog bij clubs als Feyenoord, PSV en NAC Breda speelde.