Vader Frank en Ronald de Boer deed zelfmoordpoging: "Dreigde vaker"

"Hij dreigde er vaker mee. Wij dachten altijd: hij heeft het lef niet. En toen lag hij daar opeens, moederziel alleen, in de struiken", vertelt Frank de Boer. "Echt, depressie is een vreselijk iets." In 2018 raakte Cees de Boer betrokken bij een verkeersongeval. Nadat hij met zijn elektrische fiets tegen een paaltje was gereden en met zijn kapotte fiets aan de hand terug naar huis liep, werd hij aangereden door een motorrijder. In het ziekenhuis bleek dat hij vermoedelijk twee TIA's had gehad. Daarmee begon een jarenlange lijdensweg.

De lichamelijke achteruitgang ging gepaard met toenemende depressieve gevoelens. Pijnlijk was volgens Frank de Boer dat het hoofd van zijn vader volledig bleef functioneren, terwijl zijn lichaam steeds verder achteruitging. Dat had grote gevolgen voor het gezin, en vooral voor de moeder van Frank en Ronald de Boer. "Uit het niets had zij een patiënt in huis. Iemand die het leven niet meer zag zitten."

Na het doorlopen van de wettelijke procedures werd zijn wens voor euthanasie ingewilligd. Het vooruitzicht op zijn overlijden gaf hem volgens Frank de Boer rust. "We hebben hem jaren niet zo ontspannen gezien als in die paar weken voor zijn overlijden." Door hun ervaringen publiekelijk te delen wil de familie vooral het thema euthanasie bespreekbaar maken. "We doen in Nederland soms nog krampachtig over euthanasie, maar het is juist iets moois", zegt Frank de Boer.

"Stel dat mijn vader daadwerkelijk voor de trein was gesprongen, dan was het leed voor ons, en mogelijk ook anderen, veel groter geweest dan nu. Als familie koesteren we het dat hij waardig is gestorven, dat hij niet een machinist een eeuwig trauma heeft bezorgd."