Ajax en de voetballende Belgen is een combinatie die nauw aan elkaar verbonden zijn. We kennen natuurlijk onze favorieten Jan Vertonghen, Toby Alderweireld en Thomas Vermaelen. Maar ook mindere Belgen hebben onze club vertegenwoordigd, zoals Tom Soetaers, Walter Meeuws en Laurent Delorge.

Deze spelers waren uit de tijd dat Ajax vooral steeds in verkeerde spelers investeerde. En helaas toen vooral voor middelmaat koos. Meeuws was een oude Rode Duivel op retour, Soetaers was goed bij Roda, maar niet genoeg bij Ajax. En Delorge was een oud-speler van ADO Den Haag, die vooral bekend werd om zijn gokverleden. Als we terugkijken, dan valt het op zich reuze mee met de hoeveelheid Belgen die Ajax dat mooie shirt hebben gedragen. In deze rubriek hebben we aandacht voor een andere Belg die het in de (Johan Cruijff) Arena heel zwaar had: Wesley Sonck!

Het begin

Wesley Sonck werd geboren in het Belgische Ninove in Oost-Vlaanderen. Kleine Wesley begon zijn voetbalcarrière bij Ninove. Sonck had als kleine jongen veel talent. Dat talent werd al gauw opgemerkt door RWDM. In Nederland vooral bekend als de club waar Jan Boskamp (ja, die van VI) groot is geworden. En met groot bedoelen we dan ook figuurlijk groot. Sonck speelde zijn wedstrijden vaak als spits. Sonck was klein, maar zeer kopsterk. Hij had een redelijke techniek. Na RWDM koos Sonck om zijn talenten verder te ontwikkelen voor Germinal Beerschot. Maar zijn carriere nam pas echt een vlucht toen hij in 2000 koos voor het Belgische KRC Genk (de club waar Theo Janssen drie jaar later verpieterde). Sonck werd met de club in 2002 kampioen. Genk was eigenlijk al die jaren een provinciaalse club. Maar onder leiding van de Nederlander Sef Vergoossen was daar in 2002 eindelijk de langverwachte titel. Sonck won dat jaar ook de prijs van de Gouden Schoen. In de zomer was daar dan de transfer waar Sonck al heel lang van droomde: hij werd speler van Ajax Amsterdam.

Anderhalf jaar Ajax

Ronald Koeman was trainer van Ajax en was het jaar ervoor met Ajax kampioen geworden. In het seizoen 2002-2003 verloor Ajax de strijd om de titel op één punt van PSV na een schandalige laatste (en tevens afgesproken) wedstrijd in en tegen Groningen. Koeman had voorin meer power en scorend vermogen nodig. Sonck stond volgens Koeman al een tijdje op het lijstje van Ajax. Op de vraag bij zijn presentatie of Ajax wist dat Sonck zijn leven lang al in een 2-spitsen systeem speelde was het antwoord van de huidige bondscoach: “goede spelers kunnen overal spelen!”. Helaas werd Koeman met die woorden keihard om zijn oren geslagen. Sonck verzoop namelijk in anderhalf jaar bij Ajax. Gaandeweg de tijd werd de pijnlijke situatie duidelijk dat hij gewoonweg niet in het Ajax-systeem paste. Sonck kwijnde weg. Had hij zulke matige spelers om zich heen? Nee, zeer zeker niet. Ajax had dat jaar dat Sonck kwam wellicht een van de beste selectie ooit. Trabelsi, Chivu, Zlatan, Sneijder, Litmanen en nog vele anderen schitterde in deze waanzinnig talentvolle selectie. Sonck kwam gewoon te kort. Hij sprak vol lof over bijvoorbeeld de traptechniek van Sneijder. Eigenlijk was Sonck een liefhebber/supporter bij zijn eigen club.

Sonck kwam in dat anderhalve jaar tot 34 wedstrijden en 10 goals. Hij maakte zijn debuut in een Europese wedstrijd tegen Grazer AK. Zijn eerste doelpunt van 10 maakte hij in de wedstrijd thuis tegen RKC Waalwijk. Koeman zette Sonck vaak als rechtsbuiten in. Dat was een plek die Sonck met tegenzin in moest vullen, gewoonweg omdat hij van origine geen rechtsbuiten was. In zijn eerste seizoen kwam hij tot 9 goals in de eredivisie. En scoorde hij zelfs 4 keer in de Champions League. In zijn tweede seizoen was de koek op. Sonck kwam nog maar tot 9 wedstrijden in de eerste seizoenshelft van 2004. Sonck raakte gefrustreerd, omdat hij zijn kunsten gewoon niet kon laten zien. Hij maakte ruzie met Wesley Sneijder en dat was het begin van het einde. In de uitwedstrijd tegen NEC werd hij gewisseld en ging hij met veel misbaar naar de kant. Koeman was het zat en zette de Belg uit de selectie.

Was het allemaal zo slecht dan?

Nee, Sonck was geen slechte voetballer. Sonck werkte ook wel hard. Hij werd echter ook herinnerd aan zijn haarband. Dat zijn geen bewonderenswaardige herinneringen, maar het zegt veel over de speler Sonck bij Ajax. Zijn bekendheid dankte hij ook aan zijn acrobatische bewegingen. Na iedere goal maakte Sonck een radslag, die hij in perfectie kon uitvoeren. Bij turnen had hem dat 10-en opgeleverd. Echter, bij Ajax verwachtte men meer dan een 10. En dat kon de gedrongen Belg niet waarmaken. Zijn beste wedstrijden bij Ajax waren de uitwedstrijd tegen Pec Zwolle op 2 mei 2004, waarin hij drie goals maakte en de Champions League wedstrijden tegen Club Brugge waarin hij drie keer scoorde. En net zo noemenswaardig waren zijn 55 wedstrijden voor de Rode Duivels en zijn 24 goals in die wedstrijden. Geen slechte statistieken voor een mooie carriere.

Maar zijn actie die net zoveel stof deed opwaaien was het “incident met de bus” in Groningen. Voor het duel tegen Groningen sliep Ajax in een hotel in Zeegse. In de nacht op de wedstrijd werd Sonck wakker, omdat hij een brandlucht rook en geknetter van vuur hoorde. Hij wekte direct zijn teamgenoot Soetaers. En sloeg daarna snel alarm. De ravage die de volgende ochtend zichtbaar was maakte Sonck tot de reddende engel. Helaas voor de Belg betrof dit geen actie op het veld, maar wel een actie die voor enorme ellende had kunnen zorgen als hij niet zo kordaat had opgetreden. Sonck was de held…. buiten het veld.

Tekst gaat verder onder de video

Einde carrière bij Ajax

In de winter van 2005 verloste Dick Advocaat hem uit zijn lijden. Advocaat was trainer van Borussia Mönchengladbach en wilde de Belg maar wat graag aan zijn selectie toevoegen. Advocaat zag de kleine spits als verlosser voor zijn vaak falende aanval. Ajax koos als opvolger van Sonck voor de Griekse EK-held Charisteas. Over mislukte spelers gesproken.

Sonck’s carrière bij de Duitsers duurde ook maar twee seizoenen, waarin hij maar 28 wedstrijden speelde en een schamel totaal van 6 doelpunten maakte. Sonck vond dat hij lang genoeg in het buitenland had gespeeld. Enigszins gefrustreerd over het mislukken van zijn carrière in het buitenland koos hij wederom voor België. Zijn volgende bestemming was Club Brugge. Bij Brugge kwam de oude Sonck eindelijk weer terug. Niet geheel toevallig mocht hij weer in zijn favoriete 2-spitsen systeem spelen. Bij Club Brugge speelde hij van 2007 tot 2010 72 wedstrijden en scoorde hij daarin 27 doelpunten. In 2010 maakte hij nog de overstap naar Lierse SK. Langzaam kwam het besef dat zijn voetbalcarrière het einde naderde. Zijn cijfers bij Lierse SK in twee seizoenen waren qua goals niet indrukwekkend, namelijk in 44 wedstrijden 8 goals. Daarna volgde nog een uitstapje naar Waasland-Beveren om zijn carriere toch nog indrukwekkend af te sluiten met 9 goals in 9 wedstrijden bij Appelterre als amateur. Leuke bijkomstigheid was dat hij bij de laatste ploeg speelde met zijn broertje Kevin.

Sonck zou later zeggen (en dat hebben velen met hem gezegd) dat hij veel te vroeg was weggegaan bij Ajax. Dat hij zijn mooiste tijd van zijn carrière bij Ajax had beleefd. Sonck was ook helaas het bewijs dat de wetten binnen de Johan Cruijff Arena hard zijn. Dat hard werken niet alleen volstaat. Sonck was een goede speler, maar helaas niet voor het niveau van Ajax. Dat besefte hij maar al te goed. Maar Sonck was wel de speler van een geweldige ploeg waar hij nu nog vol trots deel van had uitgemaakt. Over Wesley Sonck zijn mooie voetbalmomenten op te halen. Wij herinneren ons Wesley Sonck dan ook aan zijn haarband, zijn goals, zijn radslagen en zijn ijver om te slagen. Helaas voor hem was dat laatste hem niet gegeven….

Meer vergeten voetballers: