De vlo

De vergeten voetballer is een speler, die in dienst van Ajax is geweest en die op ons als supporters een onuitwisbare indruk heeft gemaakt. Of een Ajax-voetballer waar wij goede en warme herinneringen aan hebben beleefd, een voetballer die bekend is geworden door een incident of gewoon om zijn verdiensten voor onze mooie club. In deel 20 van deze rubriek richten wij onze aandacht op een speler die zeker nooit vergeten zal worden bij onze oudere lezers, maar wellicht minder bekend is geworden bij onze jongere schare. Pas geleden liet hij zijn gezicht weer eens zien op de Toekomst. Dat op zich is al een zeldzaamheid, omdat hij tegenwoordig in Australië woont. In de 20e aflevering van deze rubriek schijnen wij ons licht op de Deen Jesper Olsen, bijgenaamd “De Vlo”.

Zijn debuut

De kleine Jesper begon zijn professionele carrière in Denemarken bij Næstved. Olsen hield het vier jaar vol bij de club die in het seizoen 1976/1977 nog Europees voetbal had gespeeld, maar die allang geen rol van betekenis meer speelde. Een eerdere poging om Olsen naar Nederland te halen mislukte voor Ajax. De mensen om hem heen vonden het verstandiger dat Olsen eerst zijn studie zou afmaken, alvorens hij zijn geluk in het buitenland zou gaan beproeven. Maar in juni 1981 was het dan toch eindelijk raak. Jesper Olsen tekende een contract bij Ajax. Gek genoeg was dat ook Ajax’ enige wapenfeit op de transfermarkt. Als je de entree van aanstormend talent John van ’t Schip niet meerekent (die uit de jeugd kwam) tenminste. Overigens zou de Nederlandse voetbalwereld in december van dat jaar (1981) op haar grondvesten schudden, omdat “El Salvador” besloot zijn rentree bij Ajax te maken.

Olsen begon in zijn eerste seizoen direct in de basis in de openingswedstrijd tegen Willem II, waar hij maar 22 minuten nodig had om van zich te laten spreken. Toen gaf hij de assist op Ling die de eerste treffer voor Ajax in die jaargang maakte. Er zouden er dat jaar nog vele goals volgen. Olsen’ naam was gevestigd. Zijn eerste doelpunt voor Ajax scoorde hij twee wedstrijden later in de gewonnen wedstrijd tegen PEC Zwolle. In zijn eerste seizoen in dienst van Ajax werd Ajax direct kampioen. Aan de hand van de grote meester was dat niet moeilijk, beweerde velen. Maar Olsen maakte echt naam. Olsen was de klassieke linksbuiten. Een fabelachtige snelheid gecombineerd met een voortreffelijke techniek. Olsen was inderdaad klein, maar groot waren zijn daden.

De terugkeer van Cruijff

De meest memorabele wedstrijddag dat seizoen was 6 december 1981. Olsen stond in de basis, zoals bijna altijd. Maar achter hem stond hij daar dan echt, de verloren zoon. Door allerlei vreemde zakelijke investeringen werd Johan Cruijff min of meer gedwongen om te blijven voetballen. Zijn grote liefde (naast Barca) wilde hem maar al te graag terughalen. De goal die Cruijff maakte na 22 minuten was van zo’n grote schoonheid. De rentree van Cruijff betekende ook veel voor Olsen. De aandacht in het veld ging bij de tegenstander vaak richting Cruijff. Olsen kreeg vaak meer vrijheid en werd ook nog eens regelmatig bedient door de grote meester zelf. Het middenveld met Schoenaker, Lerby en Cruijff was vele nederlandse tegenstanders te machtig. Olsen was een belangrijke schakel in zijn eerste seizoen. Ajax werd met vijf punten voorsprong kampioen dat jaar. Met een doelsaldo van 117 voor en 42 tegen was de ploeg onder leiding van Cruijff en Olsen ongenaakbaar. Dat seizoen kwam er nog een jong talent zijn neus tegen het venster van de selectie drukken. Zijn naam: Marco van Basten

De kleine Deen maakte indruk op iedere voetbalsupporter. Maar in zijn tweede seizoen ging hij de hele wereld over en weer was het Cruijff die daar een belangrijke stempel in had.

De Penalty

Toeval of niet, maar een jaar en één dag nadat Cruijff zijn rentree had gemaakt op de Nederlandse velden was het de wedstrijd tegen Helmond Sport die zeker de oudere lezers nooit meer zullen vergeten. Op 5 december 1982 kreeg Ajax een strafschop. Op de trainingen hadden Cruijff en Olsen al vaak een variant geprobeerd. Maar het was nog nooit in een wedstrijd voorgekomen. Cruijff stond achter de bal. De stand was reeds 1-0 in het voordeel van Ajax. Cruijff liep naar de bal toe en legde hem goed. Op dat moment bewoog Olsen en Cruijff tikte de bal opzij naar de inkomende Deen. Keeper Otto Versfeld van Helmond Sport stond aan de grond genageld. “Wat gebeurt hier?”; dacht de keeper bij zichzelf. Olsen tikte de bal keurig weer opzij naar Cruijff die de bal koeltjes intikte. De lach op de gezichten van Olsen en Cruijff, het klapje op het gezicht van Olsen en de lachende medespelers zorgde voor een ongekende gebeurtenis in het voetbal. Dit was zelden vertoond in het voetbal. En Olsen was één van de hoofdrolspelers van dit unieke moment.

 

Zijn tweede seizoen verliep eigenlijk identiek aan zijn eerste seizoen. Olsen was een coming star. De Deen was vaak in wedstrijden ongrijpbaar. In die tijd was er nog geen VAR, laat staan dat er 20 camera’s op een wedstrijd stonden gericht. De verdedigers hadden vaak maar één missie en dat was het raken van Olsen. Bij sommige verdedigers was alles geoorloofd. Maar de kleine pijlsnelle Olsen was vaak veel te snel voor de houterige verdedigers. Op ieders netvlies staat nog de solo van Olsen in De Kuip, waar hij vanaf de middenlijn de gehele verdediging van Feyenoord helemaal horendol speelde. Het beeld van de wanhopige Feyenoord verdedigers die in het wilde weg naar Olsen schopte, die er als een vlo om heen danste. Nog steeds is deze goal een van de mooiste doelpunten die ooit is gemaakt.

Ajax had een perfecte mix van goede oudere spelers met grote jeugdige talenten. Het tweede seizoen van Olsen was zeer succesvol. Ajax werd wederom kampioen voor de aartsrivaal uit Rotterdam. Tevens won het de beker door in de finale NEC te verslaan. De laatste competitiewedstrijd werd in de Meer een waar spektakelstuk tegen Fortuna Sittard. Toen de kruitdampen waren opgetrokken stond de uitslag van 6-5 op het scorebord. Jesper Olsen maakte het vijfde doelpunt voor Ajax in die wedstrijd. Buiten het veld was het echter wel oorlog. Johan Cruijff kreeg ruzie met voorzitter Ton Harmsen. Harmsen vond dat Cruijff teveel verdiende en wilde af van de regeling die hij met “nummer 14” had getroffen. Cruijff pikte dit niet en stapte over naar Feyenoord. De toekomst van Ajax lag van dat moment in de handen van twee spelers: Marco van Basten en Jesper Olsen.

Zijn beste wedstrijd ooit

Het derde seizoen van Olsen begon in Utrecht met een gelijkspel. Ajax was sterk verjongd. Schrijvers, Lerby, Kieft en Cruijff waren weg. In hun plaats kwam Ronald Koeman vanuit Groningen. Gasselich uit Oostenrijk en het waren vooral jeugdige spelers die trainer Aad de Mos inpaste. Rijkaard, Silooy, Vanenburg waren de nieuwste sterren rondom Van Basten en Olsen. De start in de Domstad was niet wat Ajax had verwacht. De wedstrijden erna waren de jonkies van De Mos echter ontketend. Tot die ene wedstrijd op 18 september 1983. Cruijff kwam met het gehate Feyenoord (met ook Gullit) naar het Olympisch stadion. De weersverwachtingen waren slecht. Regen viel als signaal voor het naderende onheil. Olsen en Van Basten stonden als gebruikelijk voorin. Die dag kwam de bevestiging wat heel Europa al wist, dat Jesper Olsen een absolute vedette zou worden. De jonkies van Ajax speelde na de 4-2 de Rotterdammers helemaal zoek. Olsen was ongrijpbaar, net als zijn kompaan Van Basten. De wereld had een nieuw superduo gezien en het was niet meer een vraag of Olsen Ajax aan het einde van het seizoen ging verlaten, maar meer wanneer dat zou gebeuren. Ajax werd dat jaar derde. De voetbalwereld had bij vlagen genoten van het weergaloze spel van Jesper Olsen. En in de zomer van 1984 was daar dan ook het vertrek van de kleine Deen. De teller was uiteindelijk gestopt bij 85 wedstrijden en 23 (vaak hele mooie) goals.

Vertrek naar Engeland en Frankrijk

Jesper Olsen vertrok in de zomer van 1984 naar het grote Manchester United. Olsen moest de club naar grote hoogte tillen met zijn weergaloze spel. Echter prijzen won hij er maar zelden. Eén keer won hij de FA-cup. Dat was in het seizoen 1984-1985. Olsen speelde vier seizoenen voor de Engelse grootmacht. Hierin speelde hij 139 wedstrijden en scoorde daarin 24 keer. Eigenlijk vond hij nooit zijn draai in Manchester, zoals hij dat wel in Amsterdam had. Hij had moeite met het tactische spel bij Manchester. En dit had ook zijn weerslag op zijn prestaties in de nationale ploeg. In 1988 stapte hij dan ook over naar het Franse Bordeaux (na eerst bij het Deense Næstved nog twee wedstrijden te hebben gespeeld). Hij speelde in totaal 53 wedstrijden voor de Franse topclub en scoorde hierin 3 keer. Olsen behaalde nooit meer zijn niveau van Ajax. Zijn laatste club was het Franse Caen. Het leven was heerlijk in Frankrijk, maar het spel was niet om over naar huis te schrijven. Olsen speelde bij Caen vaak als vleugelverdediger. Toch speelde hij voor Caen nog 58 wedstrijden, waarin hij 0 doelpunten maakte. Ondanks aanbiedingen uit Engeland vond de Deen het in 1992 genoeg. Zijn carriere zat erop.

Na zijn actieve carriere vertrok Olsen richting Australië. Daar richtte hij in 2003 de Fun Football Group op. Daarmee verzorgde Olsen clinics aan de jeugd. Echter in 2006 sloeg het noodlot toe bij de kleine Deen. Tijdens een rondje joggen werd hij getroffen door een hersenbloeding. Olsen was bang dat de hersenbloeding hem zo blijven belemmeren, maar de Deen kwam er bovenop. Ondanks dat het herstel moeizaam verliep. Tegenwoordig is Olsen Executive Director van de Australische topclub Melbourne Heart.

Nooit meer vergeten

Jesper Olsen zullen wij (zeker de oudere lezers) nooit meer vergeten. Daarvoor was hij veel te belangrijk geweest voor Ajax. Zijn een-twee pingel met Cruijff, zijn solo tegen Feyenoord in de Kuip, maar vooral zijn optreden in de gewonnen wedstrijd tegen Feyenoord met 8-2 zullen wij nooit meer vergeten. Jesper Olsen is en blijft een held voor de Ajax supporters. Na Olsen kwam Rob de Wit. Bijna identiek en helaas voor de voetbalwereld was hen hetzelfde lot toebedeeld. Beide werden getroffen door een zware hersenbloeding. Voor Rob de Wit was zijn carriere daarmee ten einde. In het geval van Jesper Olsen hebben wij nog lang van hem mogen genieten. Maar zo goed als hij bij Ajax was, is het in de carriere van Olsen nooit meer geweest.

Jesper, je bent een held van ons voor in de eeuwigheid!

De tien mooiste van Olsen