De vergeten voetballer is een speler, die in dienst van Ajax is geweest en die op ons supporters een onuitwisbare indruk heeft gemaakt. Of een Ajax-voetballer waar wij goede en warme herinneringen aan hebben beleefd, een voetballer die bekend is geworden door een incident of gewoon om zijn verdiensten voor onze mooie club. Deel 31 willen wij toewijzen aan een Belgische speler die helaas voor hem niet alleen bekend werd door zijn voetbalspel: Laurent Delorge

Zijn entree bij Racing Jet Waver

Op 21 juli 1979 werd in het Belgische Leuven Laurent Delorge geboren. In het seizoen 1986-1987 speelde Delorge in de jeugd van de plaatselijke FC Maleizen. Deze club werd later gefuseerd met VKE Tombeek en zo ontstond VEMT. Delorge speelde van 1987 tot aan 1991 bij de club uit het Belgische Overijse. De club verbleef jaren in de Vierde Klasse, maar is sinds een aantal jaar terug te vinden in de Tweede Klasse van de Belgische Voetbalbond. In 1991 stond trainer Emilio Ferrara langs de kant. Als voetballer was Ferrara geen hoogvlieger, maar als trainer heeft hij in België zeker naam gemaakt. Eind jaren 90 lukte het hem om een aantal clubs van de degradatie te behoeden. In het seizoen 1991-1992 wilde Ferrara maar al te graag de jonge Delorge aan zijn team toevoegen. En zo geschiedde het dan ook dat op 12-jarige leeftijd Delorge overstapte naar Racing Jet Waver (RJW). 5 seizoenen bleef Delorge bij de club uit Waver. Drie jaar daarvoor verbleef de club nog in Brussel onder de naam Racing Jet de Bruxelles. In 1988 na de verhuizing werd de club definitief omgedoopt in Racing Jet Waver. Delorge was in de jeugd van RJW een zeer talentvolle speler. Menig profclub had de jonge Delorge al vroeg in het vizier. In 1996 werd Delorge dan eindelijk overgeheveld naar de hoofdmacht van RJW. Delorge speelde 2 seizoenen in de selectie van RJW, totdat in de zomer van 1998 AA Gent op de stoep stond.

AA Gent was in tegenstelling tot Racing Jet Waver wel echt een verbetering voor de talentvolle Delorge. Delorge was ook ambitieus en wilde maar niets liever dan de top halen. Ondanks dat de Belg ook zijn beperkingen in zijn spel had, was dat voor AA Gent geen probleem. En zo geschiedde in de zomer van 1998 de overstap naar Gent. AA Gent werd dat seizoen getraind door de Nederlander Jan Boskamp (inderdaad, die van Veronica Inside). Boskamp zag in Delorge zijn loper op het middenveld. Boskamp wist Delorge te raken en maakte de Belg belangrijk. 10 wedstrijden speelde de Belg maar voor de “Buffels”, de bijnaam die de club had gekregen naar een ooit een voorstelling van het circus van Buffalo Bill. De indiaan die nu nog als afbeelding in het logo van de club terug te vinden is. Delorge stapte echter na 10 wedstrijden en 5 goals over naar het Engelse Coventry City. En dat was maar goed ook, want in 1998 bleek ook dat Gent een torenhoge schuld had (dus de inkomsten van de verkoop waren ook zeer welkom). Dat was ook De omslag in de geschiedenis van de club. Want vanaf dat moment ging het roer om en was er geen ruimte meer voor risicovolle uitgaven. Dat nieuwe beleid kreeg zijn vervolg in de bouw van het schitterende Ghelamco stadion. Aan de ringweg van Gent zie je het direct liggen als je langsrijdt. Het stadion biedt plaats aan 20.000 toeschouwers, terwijl het eerste plan een capaciteit van 40.000 zou herbergen. Echter door het niet doorgaan van de WK in 2018 werd het stadion teruggebracht naar 20.000 toeschouwers.

Engeland als het beloofde voetballand?

Delorge ging naar het beloofde voetballand Engeland. Maar zijn start bij Coventry was dramatisch. 2,5 (!!) seizoen speelde de Belg geen wedstrijd voor de club uit Birmingham. De club die zijn wedstrijden speelde in St. Andrews Stadium zagen de eerste jaren geen rushes van de sloper uit België. De club die ooit de FA Cup won (1987) en spelers als Graig Bellamy, Dion Dublin, Robbie Keane herbergde was niet onder de indruk van de Belg. Dit knaagde aan het ego van de Belg. Twee en een half jaar op de bank was erg lang. En een tijd waar de Belg niet graag aan herinnerd word. De club speelde de eerste twee seizoenen in de Premier League. Delorge moest het in het geweld van de Premier League bij zijn eigen club afleggen tegen spelers als de Nederlander George (Beng, Beng) Boateng, Gary MacAllister, John Eustace en Trond Soltvedt. Allemaal spelers die bekender waren dan Delorge en waar hij het in naam en faam tegen af moest leggen. Ook had Delorge de pech dat hij geteisterd werd door blessures. De intensiteit in Engeland lag ook vele malen hoger dan in België. Coventry werd in het eerste seizoen van Delorge 15e en handhaafde zich keurig. Het seizoen erop (1999/2000) besloot de club een aantal Noord-Afrikaanse spelers (Mustapha Hadji en Cheppo) aan te trekken. Deze spelers brachten de nodige swung in het elftal, want de club werd dat seizoen zelfs 14e. Delorge speelde ook dat seizoen 0 minuten mee. In het seizoen 2000/2001 ging het met de prestaties van het team bergafwaarts. De club werd teleurstellend 19e en degradeerde naar de Championship. En deze klap kwam de club ook nooit meer te boven, want het was tot aan de dag van vandaag ook de laatste keer dat de supporters in het St. Andrews Stadium Premier League voetbal zagen. Delorge speelde het seizoen wederom nul keer, maar de degradatie van Coventry betekende wel een nieuwe kans voor Delorge. Coventry wilde dolgraag terug naar de Premier League en probeerde met een hoop aankopen weer te promoveren. Delorge was eindelijk ook verlost van de vele blessures die hij had en dat hielp hem zeker. Delorge drukte zijn neus tegen het venster van de selectie en ging dan eindelijk wedstrijden spelen bij Coventry. Hij speelde uiteindelijk 28 wedstrijden, waarin hij zich goed kon laten zien en ook 4 doelpunten maakte. Niet dat het de club hielp om weer terug te promoveren. Want ondanks de vele aankopen werd de club maar 11e. Inmiddels werd de financiële druk ook steeds groter. De club gaf teveel geld uit, had daar niet de begroting voor en kon gewoonweg niet meer investeren dan het eigenlijk zou willen. Iets wat veel clubs in Engeland in het verleden hebben gedaan. Wanneer je de handel en wandel van gedegradeerde clubs wilt zien, is de documentaire “Sunderland, till i die” op Netflix een absolute aanrader.

Zijn zwarte periode

Delorge speelde in het seizoen 2002/2003 twee wedstrijden tot het moment dat er toch weer een Belgische club op de stoep stond, in dit geval Lierse SK. Twee en half seizoen speelde Delorge voor de club uit Lier. Daar had hij eindelijk weer gevoel als een voetballer aan het werk te zijn. 67 wedstrijden speelde hij voor Lierse en hij maakte hierin 11 goals. Hij verdiende met zijn goede spel bij Lierse een transfer naar het grote Anderlecht. Eindelijk was Delorge dan op het podium beland dat hij zo graag nastreefde. Spelen in het Lotto Park stadion (voorheen Constant van der Stock stadion) was als een droom voor Delorge.

Maar zijn tijd bij Lierse zal hem voor eeuwig blijven achtervolgen. In 1997 was Lierse nog kampioen van België geworden, maar inmiddels was Lierse een middenmoter in België. De club had het zwaar en de echte vedettes wilde niet meer naar het Herman Van der Poorten stadion komen. In 2002/2003 werd de club aan de hand van de laatste grote vedette Arouna Koné (die van PSV) nog vierde, maar vervolgens zakte de club steeds verder weg. Samen met ploeggenoot Mitu had Delorge de overstap gemaakt, maar daar kwam in februari 2006 een abrupt einde aan. Anderlecht besloot beide spelers per direct op straat te zetten in verband met hun aandeel in een groot omkoopschandaal wat België wekenlang in zijn greep hield. Na het omkoopschandaal van Standaard Luik in de jaren 80 schudde België wederom op haar grondvesten. Beide spelers hadden een aandeel in het verkopen van wedstrijden tijdens hun periode bij Lierse. Het werd de zaak “Ye”. Centrale figuur was trainer Paul Put die 75.000 euro had ontvangen om onder spelers te verdelen. Delorge streek in totaal een bedrag van 102.500 euro op. Dat bedrag gaf hij ook later toe aan de autoriteiten.

Delorge stond dus op straat, maar vond echter snel onderdak. ADO Den Haag durfde de gok wel aan. Delorge nam het graag aan, zeker opdat zijn vriendin ook nog zwanger was. De FIFA gaf toestemming voor de overstap en nadat ook de KNVB haar goedkeuring gaf was de overstap naar de residentiestad een feit. In het seizoen 2006/2007 speelde Delorge een meer dan uitstekend seizoen. Delorge speelde zelfs zo goed dat er een ongelofelijke overstap in de maak was.

Zijn droom Ajax

Ajax toonde interesse in de veelzijdige middenvelder. Waar Anderlecht al een droom was voor de Belg, was zijn overstap naar Ajax een droomwens. ADO degradeerde dat jaar, ondanks het uitstekende spel van Delorge en hij was dus transfervrij. ADO wilde hem maar al te graag houden, maar Delorge had zijn keuze gemaakt. Delorge wilde alleen maar in het Rood/Wit van Ajax spelen. En zo geschiedde dat Delorge transfervrij in de zomer van 2007 overstapte naar Ajax. Bij Ajax werd hij ploeggenoot van landgenoten Vertonghen en Vermaelen. Het was het seizoen na de verschrikkelijke anticlimax waarin het kampioenschap op één doelpunt verschil niet werd behaald. Trainer Ten Cate verdween halverwege oktober naar Chelsea en werd vervangen door Adri Koster. Koster deed dat seizoen zelden een beroep op Delorge. 6 wedstrijden speelde hij maar en hij scoorde hierin maar 1 doelpunt. Ajax werd dat seizoen 3e in de competitie. Won wel de strijd om de Johan Cruijff schaal, maar kwam in de beker ook niet verder dan de 4e ronde. Na het afgelopen seizoen was dit een seizoen van allemaal net niet. In principe gold dat ook voor Delorge. Het seizoen 2008/2009 begon met de nieuwe trainer Marco van Basten aan het roer en de miljoenen aankopen die hij deed. Delorge verdween steeds meer naar de achtergrond en hij verloor ook zijn plek in de selectie. Een plek bij naar de B-selectie. Daarop besloot Delorge in de winter van 2009 over te stappen naar Roda JC.

Zijn succesvolste periode

De overstap naar Roda JC was wellicht wel zijn beste transfer die hij kon maken. Bij Roda JC kwamen zijn kwaliteiten eindelijk wel tot uiting. In januari 2009 tekende Delorge voor 2,5 jaar bij de club uit Kerkrade. In deze periode speelde Delorge zelfs 64 wedstrijden en maakte hij hierin 5 goals. Delorge werd een meer dan gewaardeerde kracht op het middenveld van Roda. De Belg was ook uitermate populair bij de aanhang vanwege zijn gesleur op het middenveld. Hij was vaak een plaag voor de tegenstander, die best een zware middag had als ze tegenover de Belg stond. In de zomer van 2011 wilde Roda JC maar wat graag nog door met Delorge. En Delorge tekende daarop voor nog eens twee jaar bij. 35 wedstrijden zou Delorge nog spelen in die twee seizoenen en hij maakte hierin twee doelpunten. Aan het einde van het seizoen 2012/2013 werd het duidelijk dat er niet nog een seizoen aan vast geplakt zou worden. Roda JC besloot Delorge op 34-jarige leeftijd te laten gaan. Opvallend was dat de Belg het seizoen erop nog een jaartje bij de Ajax amateurs ging spelen, voordat hij besloot om zijn voetbalschoenen aan de spreekwoordelijke wilgen te hangen.

Voor zijn aandeel in de Omkoopzaak-Ye kreeg Delorge op 13 juni 2014 een voorwaardelijke celstraf van tien maanden en een boete van 5500 euro waarvan de helft voorwaardelijk veroordeeld door de rechtbank in Brussel.

Tegenwoordig vind je steeds meer spelers met een universitaire opleiding.  Delorge was ook zo’n oud-speler. Hij haalde zijn master ‘Sport Studies’ aan de universiteit van Leuven en zijn bachelor bij THIM, de Hogeschool voor Fysiotherapie te Nieuwegein. Na zijn voetballoopbaan werd Laurent Delorge dan ook fysiotherapeut (in België noemen ze dat een Kinesist) en wel bij FysioConcept te Amsterdam. Hij maakte hiermee alsnog naam in de stad waar het eerder minder succesvol was. Delorge is verder getrouwd en heeft twee kinderen. Hij was niet de meest verfijnde speler die ooit het wit-rood-wit heeft gedragen, maar Delorge zal altijd een speler zijn die in de herinnering blijft van de fanatieke supporters. De supporters zullen hem wellicht wel blijven herinneren aan zijn enige doelpunt op 30 september 2007. De tegenstander was VVV. Ajax won afgetekend met 6-1 en Delorge was één van de doelpuntenmakers.