© Proshots

Hakim Ziyech leek al twee zomerse transferperiodes weg te gaan, maar nog altijd is de creatieveling Ajacied. Hij wordt door de buitenwereld vaak bestempeld als een ongrijpbare jongen. In een interview met het Algemeen Dagblad gaat hij daarop in.

Gebruiksaanwijzing

De rechtsbuiten annex aanvallende middenvelder ziet zelf ook dat hij een gebruiksaanwijzing heeft. “Ik heb mensenkennis en houd niet van neppe mensen”, legt hij uit. “Ik heb een bepaalde antenne waarmee ik binnen één gesprek precies kan filteren wie echt en wie nep is. Wie doet alsof en wie puur is. Dat is voor mij heel belangrijk. Geen overdreven populair gedoe omdat ik opeens een bal erin schiet, doe gewoon normaal. Als ik iemand vertrouw, vertrouw ik diegene ook blind. En anders laat ik je lekker. Dan kun je mij niet raken, dan maakt je mening mij ook helemaal niets uit. In de voetballerij lopen veel neppe figuren rond. Ik vertrouw dan ook maar weinig mensen. Het is een grote poppenkast en dat wordt steeds erger.”

Trainers

Ook tussen zijn trainers en Ziyech gaat het niet altijd goed. “Dat komt omdat ik niet acteer. Voetbal is toch een emotiesport? En we willen toch allemaal eerlijk zijn? Oké, prima. Maar als ik dat doe, vinden mensen er iets van. Ik zal je een voorbeeld geven. Vorig seizoen werd Donny van de Beek een paar keer achter elkaar gewisseld. Hij reageerde een keer boos. Iedereen snapte het, hij toonde zijn emoties. Heel goed vonden veel mensen. Als ik het doe, halen mensen er van alles bij. Terwijl ik juist vind dat een speler met een trainer een open relatie moet hebben. Geen geheimzinnig gepraat achter elkaars rug om. Wie houd je dan voor de gek?”

Vader

Ziyech maakte in zijn leven al een hoop heftige aspecten mee, zoals het overlijden van zijn vader op tienjarige leeftijd. “Ik weet het nog goed, het was winter, vlak na kerst. Mijn vader lag in een bed in de woonkamer. Hij was ziek, al enige tijd. Spierziekte, MS. Het ging steeds slechter met hem. Ik moest die avond naar bed, maar wilde bij hem blijven. Uiteindelijk ben ik op de rand van zijn bed bij hem in slaap gevallen. Dan besef je niet wat de dood is. ­Ergens rond middernacht werd ik wakker en ben ik toch maar naar ­boven gegaan, naar mijn slaapkamer. Een paar uur later, rond drie uur, hoorde ik familieleden beneden huilen. Ik ging naar de woonkamer. Mijn vader was overleden. Tja, daar sta je dan als jochie van tien.”

Transfergeruchten

De technicus heeft zich de afgelopen jaren meer dan bewezen in Amsterdam. In de wandelgangen horen we daarom weer een aantal transfergeruchten binnendruppelen, maar Ziyech is daar naar eigen zeggen niet mee bezig. “De buitenwereld maakt zich er een beetje druk om, naar welke club ik moet gaan. Ikzelf totaal niet. Het klopt dat ik kieskeurig ben. Sevilla was afgelopen zomer concreet. Absoluut een mooie club, maar daar liep een technisch directeur rond, die een jaar eerder mij naar AS Roma wilde halen. Alles was zo goed als rond, totdat hij niets meer van zich liet horen. En dan moest ik nu wel naar zijn club komen. Niet dus, bekijk het lekker, ik laat me niet piepelen. Wat er komende zomer gebeurt, zie ik dan wel weer. Ik leef echt met het moment van nu. Ik heb het uitstekend naar mijn zin bij Ajax, en ook in Amsterdam vind ik het fijn wonen. En komende zomer zie ik wel. Zo niet, dan niet. C’est la vie. Zo sta ik in het leven.”