Met zijn karakteristieke stijl als klassieke linksbuiten viel Nick de Bondt in de jaren 2011 tot 2014 op in de jeugdopleiding van Ajax. Een zware blessure gooide echter roet in het eten van de 23-jarige Edenaar, waardoor een doorbraak uitbleef in Amsterdam. Dit seizoen maakte De Bondt furore in de Tweede Divisie bij De Treffers. In gesprek met Ajax1.nl kijken we met De Bondt terug én blikken we vooruit op zijn carrière die via een omweg nog heel veel glans kan krijgen.

Als je terugkijkt op je periode in Amsterdam. Wat is volgens jou de verklaring dat je nooit het eerste hebt gehaald?
Achteraf durf ik wel te zeggen dat ik op de verkeerde momenten geblesseerd ben geraakt. Dat is natuurlijk niet de hoofdreden, want in het eerste had je destijds met Viktor Fischer, Ricardo Kishna en Lucas Andersen veel kwaliteit op de linksbuitenpositie. Het is een combinatie van veel factoren, maar ik ben blij dat het niet lag aan mijn inzet. Ik heb er nooit met de pet naar gegooid, dus ik kan mezelf nu in de spiegel aankijken en zeggen dat ik er alles aan gedaan heb om te slagen.

Je moest het in de jeugd vooral hebben van de kwaliteiten in je linkerbeen. Werd er vanuit de opleiding wel genoeg trainingen voor tweebenigheid aangeboden?
In de jeugd leerde ik dat vooral in individuele trainingen met mensen als Bryan Roy, Dennis Bergkamp, Wim Jonk en John Bosman. Met Roy oefende ik mijn acties buitenom en de voorzet, terwijl ik met Bergkamp de opdracht kreeg om met rechts te schieten. Het is niet dat er dag in dag uit werd getraind op tweebenigheid, dus het moest uit de spelers zelf komen door middel van individuele trainingen.

Kan je met types als Neres en Younes in de selectie stellen dat de klassieke buitenspeler bij Ajax een beetje uitsterft?
Als Kluivert op rechts speelt, dan zie ik daar nog wel een klassieke buitenspeler in. Maar het ligt bij Ajax ook heel erg aan wie er op negen staat. Als buitenspeler ben je afhankelijk of die jongen kopsterk is en gevoel heeft voor loopacties naar de eerste paal. Met een Huntelaar in de spits wordt het voor een type als mezelf ook gemakkelijker gemaakt. Dat is echt iemand waarmee ik een goede klik op het veld zou kunnen hebben.

Valt het jou ook op dat veel buitenspelers uit de jeugdopleiding moeite hebben om definitief door te breken in het eerste?
Als je de afgelopen jaren erbij pakt met jongens als Lesly de Sa, Sheraldo Becker, Elton Acolatze, Jody Lukoki en Queensy Menig, dan verbaast mij dat ook heel erg. Op jeugdtoernooien speelde ik vaak met Becker en Menig en elke keer verbaasden ze mij over het niveau dat ze haalden. Dat was toentertijd echt de absolute top van Nederland. Ajax leverde tot Jong Oranje ook altijd buitenspelers af, maar op basis van wat ik heb gezien in de jeugd snap ik ook niet hoe zij niet, net als een Davy Klaassen of Joël Veltman, door konden breken bij Ajax.

Na periodes bij Go Ahead Eagles en FC Dordrecht deed je afgelopen jaar een stap terug naar De Treffers. Had je verwacht dat je het dit jaar zo goed zou doen met negen doelpunten en vijftien assists?
Ergens verwacht je natuurlijk van jezelf dat het zo zou gaan door je verleden in het profvoetbal, maar dat geeft geen garanties. Het ging in die periode niet lekker, ondanks dat ik op trainingen liet zien wat voor niveau ik in me had. Dat ligt wat mij betreft nog altijd boven het amateurvoetbal. Aan de andere kant moest ik het dit jaar gewoon laten zien en ik denk dat ik dat meer dan goed heb gedaan, al zeg ik het zelf. Ik ben blij dat ik met vijftien assists met afstand de meeste doelpunten heb voorbereid in de Tweede Divisie.

Toch blijf je verder kijken naar nieuwe uitdagingen na zo’n seizoen. Klopt het dat je op dit moment in Duitsland bent voor een stage bij een club?
Dat klopt. Op dit moment ben ik in Wiesbaden voor een driedaagse stage bij het Duitse SV Wehen Wiesbaden. De vereniging speelt in de derde Bundesliga, maar toch is het een enorm grote profclub met een stadion waar meer dan tienduizend mensen in kunnen. Het doet absoluut niet onder voor een De Graafschap of NAC Breda, dus qua omvang zou dit een mooie kans zijn.

Toch verlengde je begin dit jaar je contract met een jaar bij De Treffers. Wil je nu toch opeens weg?
Nee, zeker niet. Ik heb een goed jaar gehad en ik merk echt aan mezelf dat ik als voetballer weer helemaal ben opgebloeid. Na een aantal lastige jaren is het zo’n fijn gevoel om nu zo’n seizoen gedraaid te hebben. Als je dan hoort dat er clubs interesse hebben, dan kriebelt het om een stap te maken. Ik hoop dat ik de mensen in Wiesbaden tijdens mijn stage kan overtuigen van mijn kwaliteiten.

Helpt het bij een club in Duitsland om te zeggen dat Ajax op je CV staat?
Dat helpt serieus heel erg, heb ik zelf gemerkt. De clubs verwachten namelijk dat je goede kwaliteiten moet hebben en dat je een hoog basisniveau hebt. In het buitenland is Ajax echt heel groot, dus als je tegen trainers zegt dat je er gespeeld hebt, dan zijn ze snel onder de indruk. Je ziet een bepaalde blik in hun ogen waardoor ze waarschijnlijk op een andere manier naar je gaan kijken. Het is dus zeker een voordeel voor een speler om een club als Ajax op je CV te hebben.

Nu ben je in de race om speler van het jaar te worden in de Tweede Divisie. Waarom verdien jij die titel?
Het zou uiteraard een hele eer zijn om die titel in ontvangst te mogen nemen, maar ik denk ook dat ik heb laten zien dat ik terecht genomineerd ben. Met 15 assists liet ik de concurrentie ver achter me en ik heb De Treffers kunnen helpen om, boven verwachting, als vierde te eindigen in de competitie. Ik heb alles gespeeld en ik heb mezelf dit seizoen goed ontwikkeld binnen het team. Waar ik vroeger vooral op snelheid een tegenstander wilde kloppen, daar zit er nu veel meer variatie in mijn spel met vroege voorzetten en acties binnendoor.

Help oud-Ajacied Nick de Bondt aan de titel als beste speler van de Tweede Divisie door te stemmen via de volgende link. Stemmen kan vandaag tot 23.59 uur:
https://tweededivisie.nl/nieuws/stem-nu-op-speler-jaar-tweede-divisie/